Birtist í helgarblaði Morgunblaðsins 25.08.13.. Í mínum huga leikur enginn vafi á að gæðastuðull kynslóðanna er mismunandi og að hann taki breytingum frá einum tíma til annars.
Sú var tíðin að Íslendingar vildu halda hér herstöð óháð því hvort það hefði einhverja þýðingu fyrir okkur aðra en þá að skapa fólki atvinnu.. Nú sýnist mér svipað uppi á teningnum með aðildarumsóknina að ESB.
Loksins litu starfsnefndir ríkisstjórnarinnar um framkvæmd kosningaloforða stjórnarflokkanna dagsins ljós, annars vegar nefnd um afnám verðtryggingar og hins vegar um lækkun höfuðstóls lána.
Við Brynjar Níelsson, þingmaður Sjálfstæðisflokksins, ræddumst við í Bítið á Bylgjunni í morgun um þau mál sem hátt ber þessa stundina í þjóðmálaumræðunni, ESB og fangelsismál.
Í ráðherratíð minni kynntist ég mörgum sjálfskipuðum „sérfræðingum" í fangelsismálum. Sammerkt var það slíkum „sérfærðingum" á vettvangi stjórnmálanna að vilja nýta gamalt úrelt húsnæði undir geymslu á föngum.
Þá er tekið að halla sumri og fólk umvörpum að koma úr sumarfríi. Ráðherranir mæta til vinnu hver á fætur öðrum , úthvíldir og geislandi af sól og sumri.
Á heimasíðu Starfsgreinasambandsins blasir eftirfarandi við: „Lágmarkslaun á íslenskum vinnumarkaði fyrir starfsfólk sem unnið hefur fjóra mánuði eða lengur eru 204.000 krónur á mánuði og eftir skatta og önnur gjöld eru útborguð laun tæplega 168.000 krónur á mánuði.