Það hefur verið dálítið sérstakt að fylgjast með viðbrögðum héðan og þaðan við þeirri tilraun sem formaður Framsóknarflokksins gerði nýlega til að losa sig við einn versta erfðagripinn í búinu sem Halldór Ásgrímsson lét honum eftir í sumar.
Það var sá ágæti Framsóknarmaður Guðni Ágústsson, sem sagði í Blaðinu í dag, að það væri ekki nokkur vafi í sínum huga að "Bush-stjórnin í Bandaríkjunum misnotaði góðan vilja okkar þjóðar og setti okkur inn á lista yfir viljugar og staðfastar þjóðir.
Sæll Ögmundur. Hlustaði á ritstjóra Morgunblaðsins segja frá lífi sínu og samferðamanna sinna í kvöld og fannst hann mannlegur af því hann er augsýnilega breyskur.
Komdu blessaður! Enn er ég að tefja þig með mínum póiitíska óróa. Man ég það ekki rétt að það hafi verið þú sem E.Kr.Guðfinnsson bölsótaðist við inni á Alþingi eitthvað á þessa lund: "En þú skuldar mér svar við því hvernig við áttum að losna við Saddam"! Hvenær leyfist að kalla alþingismann fífl? Eru svona menn - því Einar var að sjálfsögðu ekki einn um þessa afstöðu - færir um að fara með umboð íslenskra kjósenda?, mér er spurn.
Fagna ber þeirri umræðu sem hefur verið að glæðast að undanförnu um hvert stefni í íslensku þjóðfélagi – og þá einnig hvert við viljum stefna með samfélag okkar.
Mig langar til að forvitnast um hvort ykkur v.g. sé alvara með að auka réttlæti þeirra innflytjenda sem hér búa hvað varðar laun og húsnæði? og hvort að þið hafið kannað hvort að Íslendingar myndu láta bjóða sér að búa við þær aðstæður sem margir ss.