Því miður er það svo að lífsverk Davíðs Oddssonar og Halldórs Ásgrímssonar hefur reynst mesta þjóðníðingsverk Íslandssögunnar og er þessum báðum stjórnmálamönnum mikil vorkun.
Í síðustu kosningum var yfirlýst stefna vinstri grænna í evrópumálum að aðild kæmi ekki til greina, og þess vegna greiddi fjöldi Íslendinga þér og þínum atkvæði.
Vinkona mín í stiganginum, ellilífeyrisþeginn sem vann hjá danska seðlabankanum, segir mér að Alþjóðagjaldeyrissjóðurinn og þjóðríkin sem þar hafa húsbóndavaldið misbeiti sjóðnum gegn Íslandi.
Þegar Landsbankastjórarnir tveir, Sigurjón Þ. Árnason og Halldór J. Kristjánsson, létu dreifa Landsbankablaðinu Moment i Hollandi var það gert til að kynna Icesave reikninga.
Þetta var nafn á bók sem kom út fyrir nokkrum árum. The Wisdom of Crowds. Þar var leitt líkum að því að yfirleitt var hægt að treysta meirihlutanum til að skynja veruleikann rétt.
Hæstvirtur heilbrigðismálaráðherra. Mig langar til að hjálpa Hreini K sem skrifaði nýlega lesendabréf að skilja hvers vegna menn og fyrirtæki hafa áhuga á því að flytja sjúklinga til Íslands.
Heill og sæll Ögmundur . Nú eru erfið mál uppi. Og því miður virðist það svo, séð utan frá, að margir þeir þingmenn sem maður hefur treyst á til þess að takast á við slík mál séu að hopa.
"Enginn er eyland" sögðu gömlu kommarnir með Kristinn E. Andrésson í broddi fylkingar. Getur Ísland því sagt sig úr lögum við alþjóðasamfélagið? Verðum við ekki að samþykkja Icesave-samningana eins og þeir liggja fyrir.