Á FERÐ Í ROJAVA
Á föstudag fyrir réttri viku hóf ég ferðalag til Rojava, sjálfstjórnarhéraðs Kúrda í norð-austanverðu Sýrlandi. Flogið var til Erbil, höfuðborgar sjálfstjórnarsvæðis Kúrda í írak en daginn eftir hófst síðan fimm tíma bílferðalag til Amuda í Rojava, 25 þúsund manna bæjar nærri tyrknesku landamærunum. Amuda er ekki langt frá borginni Quamislo, borgar með tæplega 200 þúsund íbúa. Sú borg er svo aftur gagnstæð borginni Nusyabin í Tyrklandi en landamærin voru á sínum tíma látin ganga nánast í gegnum borgina. En ástæða þess að ég nefni þetta nú er sú að í mars árið 2014 þegar ég kom fyrst á þessar slóðir, þá handan landamæranna, það er að segja Tyrklandsmegin, minnist ég sérstaklega ferðar til Nusyabin þar sem ég sótti ásamt Völu konu minni Nevroz hátíðahöldin sem urðu okkur mjög eftirminnileg.
Sjá hér: https://www.ogmundur.is/is/greinar/a-thjodhatid-i-kurdistan
Önnur minning um Nusaybin er hve hrikalegri eyðileggingu tyrkneski herinn olli í borginni í eyðileggingarstríði sínu gegn Kúrdum í Tyrklandi á árinu 2016. Myndin hér að neðan er fyrir og eftir eyðilegginguna.
Þegar farið er yfir landamærin frá Írak til Sýrlands er maður minntur áþreifanlega á það að framundan er ferðalag í stríðshrjáðu landi. Þar taki hver og einn ábyrgð á sjálfum sér. Og er maður látinn undirrita slíkt skjal.
Annað sem minnti á veruleikann í lífinu voru hundruð olíudæla sem sáust frá veginum og virtust þær dæla án afláts. Aðal olíusvæðin eru hins vegar eilítið sunnar. Eitt það fyrsta sem nýir valdherrar í Damaskus gerðu að skilyrðislausri kröfu á hendur Kúrdum í hvers kyns samningum við þá um sjálfstjórn var að öll olía yrði skilyrðislaust að vera á hendi miðstjórnarvaldsins í Damaskus. Kúrda vildu á fimmtungs hlutdeild. Því var hafnað og við svo búið stendur.
Það sem hins vegar fór í gegnum huga minn er að hinir raunverulegu áhrifavaldar í þessu svæði öllu - nýlenduveldin gömul og ný - eru með augun á þessum dælum og olíuunni sem þær pumpa upp úr jörðinni.
Ekki þurfti að aka langt inn í Rojava til þess að sjá að hér ráða Kúrdar því hinn fangelsaði leiðtogi þeirra, Abdullah Öcalan prýðir víða götuskilti í bæjum og borgum. Víða í Evrópu er bannað að sýna myndir af honum að ekki sé minnst á Tyrkland þar sem stuðnigi við hann hefur verið refsað með fangsleisvist.
Abdullah Öcalan vill frið öllu framar en boðskapur hans í þá veru þykir svo ógnvænlegur að honum skal haldið innan fangelsimúra og hefur svo verið í 27 ár eða síðan í febrúar árið 1999.
Maðurinn sem vill frið er lokaður inni en laus ganga þau sem vilja stríð, Erdogan og Trump, Starmer og Von der Layen, Mette Fredrikssen og Friedrich Merz, Macron og Tusk, að ógleymdum þeim Tony Blair og Rutte Natóforstjóra og öllum hinum sem eru staðaráðin í því að taka fé út úr heilbrigðiskerfum landa sinna í þágu vígvæðingar. Þar ætla íslensk stjórnvöld ekki að láta sitt eftir liggja.
Á ferðalaginu til Rojava varð ég margs vísari um stríð og frið, mannréttindi og mannréttindabrot og mun ég gera mitt besta til þess að koma þeim fróðleik á framfæri hér á síðunni og víðar á næstunni.
----------------------------------
Athygli er vakin á því að hægt er að gerast áskrifandi að fréttabréfi þessarar heimasíðu á slóð sem hér er að finna: https://www.ogmundur.is/
Fréttabréfið er sent aðeins endrum og eins til áskrifenda þeim að kostnaðarlausu að sjálfsögðu.
Here you can subscribe to a newsletter from this homepage, free of charge of course: https://www.ogmundur.is/
(Ábending: Margir þeirra sem hafa viljað skrá sig á útsendingarlista fréttabréfsins hafa orðið fyrir því að fá ekkert viðbragð eftir skráningu. Skýringin hefur oftar en ekki verið sú pósturinn hefur hafnað í ruslpósti. Fólk gæti að þessu.
To be taken note of: Sometimes people who have wanted to subscribe to the news-letter (by pressing skrá netfang and by then giving their e-mail, netfangið þitt) have not got any confirmation. Usually this is because the reply has been directed to the trash bin. Be aware of this.)