ÞAU VORU ÖLL BÚIN AÐ KÍKJA Í PAKKANN OG SÖGÐU NEI!

Á laugardag sótti ég stórmagnaða barátturáðstefnu í London um hervæðingu og stríðsáform vestan hafs og austan. Ekki veit ég nákvæmlega hve margir sóttu þessa ráðstefnu en augljóst var að samankominn var húsfyllir í nokkrum Háskólabíóum.
Þarna voru Bretar, fólk frá aðildarríkjum Evrópusambandsins og frá Bandaríkjunum; með öðrum orðum, fólk kom víða að austan hafs og vestan – átti það flest sammerkt að eiga heimastað í nýlenduveldum, gömlum og nýjum.
Samkoman fór fram í Hall of Westminster, steinsnar frá breska þinghúsinu, glæsilegum húskynnum með mikla sögu mikilvægra fundahalda til dæmis, fundi við stofnun Sameinuðu þjóðanna.

“Money for war – not the poor”

Áhyggjur manna voru greinilegar: Alls staðar væri alið á hatri og ótta sem auðveldaði stjórnvöldum að beina fjármagni frá velferðarþjónustu til vígtóla. Að því væri nú víðast hvar róið öllum árum. Tölur voru nefndar um vöxt hervæðingarinnar; fram kom að allar fyrri mælieiningar væru margsprungnar. Hervæðingunni fylgdi stórfelldur niðurskurður á velferð. Alls staðar var viðkvæðið hið sama, peningar fengjust til vopnaframleiðslu, skitt með velferðina!

Sósíalistinn Sarah Sultana:  “always money for war, never money for the poor.”

Mútuvefur hergagnaiðnaðarins nær inn í valdakerfi stjórnmálanna

Hrollvekjandi var að hlýða á úttekt Andrew Feinstein - fyrrum í innsta hring Mandela í Suður-Afríku og þingmaður þar, nú fræðimaður í London – á vopnaiðnaðinum sem hann sagði að væri svo gerspilltur að nær helming spillingar (40%) í heimsviðskiptum væri að finna þar, og það sem meira væri, sú spilling næði inn í raðir æðstu ráðamanna í Bretlandi, Bandaríkjunum og Evrópusambandsríkjunum og Evrópusambandinu sjálfu. Fyrir þá Íslendinga sem vilja fá að kíkja í Evrópusambandspakkann bendi ég á að skoða þessi tengsl við núverandi ráðamenn.
Uppúr nánast öllum ræðumönnum stóð að augljóst væri að hergagnaiðnaðurinn hefði tekið völdin og réði ferðinni. Verkefnið væri að stöðva hervélina!

Herskylda í þágu vopnaiðnaðar á kostnað velferðar og lýðræðis!

Þýskur andstæðingur fyrirhugaðrar herskyldu í Þýskandi sagði þróunina vægast sagt óhugnanlega, þýski herinn þendist út með ógnarhraða, gagnrýni væri torvelduð og sætti jafnvel refsingum - en þar tækju höndum saman ráðamenn í Berlín og Brussel. Nú fyllti mælinn þegar hvorki Evrópusambandið né Þýskaland, hans heimaríki, væru fáanleg til þess að skilgreina árásir Ísraels og Bandaríkjanna á Íran sem ósamrýmanlegar alþjóðalögum – kanslarinn Merz hefði meira að segja sagt að verið væri að vinna verk sem aðrir slyppu við að sinna fyrir bragðið!
Öllu þessu ættu menn að taka athugasemdalaust því mikið væri í húfi, frelsið og lýðræðið. Með öðrum orðum þetta væri sú tegund samfélags sem upprennandi kynslóð væri ætlað að verja með sköttum sínum á kostnað þess velferðarkerfis sem byggt hefði verið upp og auk þess á kostnað frelsis, lýðræðis og alþjóðalaga!
Herskylda til þessa? Vildum við það? Nei, sagði ræðumaður og fundarfólk reis úr sætum og tók undir með honum.

Í fjarska má greina ræðumann í gulum bol. Þetta var þýskur ræðusnillingur sem ganrýndi hástöfum vaxandi hernaðarhyggju í  heimalandi sínu, Þýskalandi og innan Evrópusambandsins.

Beðið um að fá að skoða innkaupalistann

Mér þótti magnað að heyra belgískan stjórnmálamann lýsa því hvernig ríkisstjórn Belgíu hefði svarað fyrirspyrjanda á belgíska þinginu sem vildi fá að sjá innkaupalistann fyrir nýsamþykkt framlag belgískra skattgreiðenda til vígbúnaðar. Listinn hafi verið reiddur fram með semingi, útskýrði ræðumaður, en á honum hafi fyrst og fremst verið að finna árásarvopn, ekki vopn til varna og það sem meira var, í ljós kom að vopnin voru sögð koma að notum þar sem Belgar ættu hagsmuna að gæta svo sem í Afríku. Sjaldnast fer mikið fyrir því í almennum fjölmiðlum hve mikið umfang nýlenduveldanna, gamalla og nýrra, er við auðlindarán víða í Afríku.
Aðeins óljósar og ruglingslegar fréttir berast til dæmis af slíku brölti í auðlindaríku Kongó sem Belgar stýrðu lengi vel beint . (Ég sló upp mér til gamans stærð þess lands en hún er á við samanlagða stærð Þýskalands, Frakklands, Bretlands, Ítalíu, Belgiu, Hollands og Spánar.)

Peter Martens, þingmaður sósíalista á Belgíu: „Could we see your shopping list?“

Stuðningsríki þjóðarmorðs

Ræðumenn dvöldu nær allir við þjóðarmorðið í Palestínu, tvískinnung og beinan stuðning forystu Evrópusambandsins og beinan stuðning Bandaríkjanna, Bretlands, Þýskalands, Ítalíu og fleiri við Ísrael með vopnasendingum til manndrápa. Var öllum ræðumönnum heitt í hamsi og tekið undir í sal.
Athygli mína vakti sá klofningur sem greinlega er fyrir hendi varðandi Úkraínustríðið. Sem dæmi má nefna að breska verkalýðshreyfingin hefur sem heild ályktað um stuðning við stríðsreksturinn í Úkraínu. Aðrir töluðu um hættuna af stigmögnun þess stríðs sem síðan enn aðrir töluðu um sem stríð NATÓ á hendur Rússlandi. Þegar ég hlýddi á ræður talsmanna verkalýðsfélaganna, sem voru ófáir, þótti mér sýnt að tónninn væri að breytast. Í stað þess að berjast til sigurs bæri að stöðva átökin þegar í stað, mannfórnirnar væru slíkar og hætta á allsherjarstríði færðist nær og nær.

Mustafa Barghouti, læknir, þingmaður, einn helsti talsmaður Palestínumanna, og málsvari vopnlausrar baráttu fékk miklar undirtektir við kröftuga ræðu sína á fundinum.

NEI við hernaðarpakkanum - vilja ræsa almenning

Ég er ekki frá því að vaxandi umræða um vígvæðingu og niðurskurð til velferðar sé farin að hreyfa við fólki – opna augu fólks fyrir þeirri hættu sem sé að skapast eftir að hervélin hafi tekið völdin í þjóðfélaginu.
Af undirtektum að dæma var ljóst að fundarmenn höfðu kíkt í hernaðarpakka BNA, NATÓ og ESB-ríkja og gert sér grein fyrir hvert stefndi. Við þessum pakka sögðu menn einum rómi NEI.
Nú væri brýnt að ræsa almenning til gagnsóknar gegn gróðaöflum hernaðarhyggjunnar.
Hernaðarandstæðingar eru langt frá því að vera komnir í meirihluta á heimsvísu en á óróatímum getur margt gerst hratt. Bæði til góðs og til ills.

Fulltrúar verklaýðsfélaga víðs vegar að  úr Evrópu stigu í ræðustól hver á fætur öðrum, konur og karlar, ungir og gamlir, að vara við hernaðarstefnu Evrópusambandsins. Gamli marxistinn og aktívistinn Tariq Ali flutti áhugaverða innsæisræðu og Jeremy Corbyn var að sjálfsögðu mættur til leiks. Þegar ég hlustaði á ræðurnar varð mér hugsað til  hneykslisskrifa sumra þeirra sem styðja Evrópusambands-aðild Íslands yfir því að við vinstri sinnaðir andsæðingar aðildar Íslands að ESB skyldum  fylkja liði  hægri  öflum. Ekki fór mikið fyrir hægri sinnuðum sjónarmiðum á þessum fundi. Til vinstri við ESB var stofnað til þess að fylkja liði gegn því að kapítalsiitar og hermangar Evrópu næðu heljartökum á Íslandi!  Um þetta ætti vinstra fólk á Íslandi að sameinast.

Samhljómur þvert á landamæri

Það sem þessi ráðstefna leiddi í ljós var hve mikill samhljómur er að skapast þvert á landamæri og yfir landamæri. Þetta fólk taldi sig ekki þurfa að eiga sameiginlegt ríki eða sameiginlegt Evrópusamband til að sameinast í baráttu. Sjálfur minnist ég friðarbaráttunnar á níunda áratug síðustu aldar þegar milljónir vestan hafs og austan sameinuðust um að stöðva vopnakapphlaupið. Sú barátta skilaði árangri – um sinn.

Íslendingar eiga ekki erindi í ESB – allra síst við núverandi aðstæður

Það er að mínu mati eins óráðlegt fyrir Íslendinga og hugsast getur við þessar aðstæður að ætla sér „að kanna“ hversu eftirsóknarvert það sé að ganga inn í ríkjasamsteypu sem stefnir hratt til hervæðingar, þrengingar á málfrelsi. Mannréttindafólk og friðarsinnar á fjöldafundinum í London hafði grandskoðað hinn margumtalaða pakka BNA, NATÓ og ESB frá sjónarhóli hernaðarhyggjunnar og hafnað honum.
Umsókn um aðild að ESB - einnig að vilja skoða „pakkann“ og þar með utanrikisstefnuna og hervæðinguna sem er óaðskiljanlegur hluti samræmdrar utanríkisstefnu – er í mínum huga stuðningur við þau öfl sem sitja við stjórnvöl Evrópusambandsins – allt meira og minna handbendi hergagnaiðnaðarins. Djúpt tekið á árinni? Nei, menn setjist yfir þennan pakka og skoði hann hver fyrir sig. Djúpt tekið á árinni? Nei, menn setjist yfir þennan pakka og skoði hann hver fyrir sig. Það þarf ekki að bíða eftir neinum viðræðum til þess.
Gerist Ísland aðili að ESB yrðum við undirseld sameiginlegri utanríkisstefnu sambandsins með öllu þvi sem henni fylgir.
Ísland á að verða friðflytjandi. Heimurinn þarf á friðflytjendum að halda sem aldrei fyrr.

Þessi mynd var tekin á leið frá fundinum ásamt vinum og félögum, maðurinn næstlengst til vinstri er Stephen Kados, ásamt konu sinni, lengst til vinstri á myndinni. Stephen Kados er eitt af örfáum eftirlifandi fórnarömbum Helfararinnar – var barn í útrýmingarbúðum nasista. Hann hefur gagnrýnt bresk stjórnvöld og þar með Verkamannaflokkinn. Fyrir vikið var hann rekinn úr flokknum sakaður um að vera andstæðingur Gyðinga. Hversu langt er hægt að komast í afbökun á veruleikanum?

--------------

Athygli er vakin á því að hægt er að gerast áskrifandi að fréttabréfi þessarar heimasíðu á slóð sem hér er að finna: https://www.ogmundur.is/
Fréttabréfið er sent aðeins endrum og eins til áskrifenda þeim að kostnaðarlausu að sjálfsögðu.

Here you can subscribe to a newsletter from this homepage, free of charge of course: https://www.ogmundur.is/

(Ábending: Margir þeirra sem hafa viljað skrá sig á útsendingarlista fréttabréfsins hafa orðið fyrir því að fá ekkert viðbragð eftir skráningu. Skýringin hefur oftar en ekki verið sú pósturinn hefur hafnað í ruslpósti. Fólk gæti að þessu.

To be taken note of: Sometimes people who have wanted to subscribe to the news-letter (by pressing skrá netfang and by then giving their e-mail, netfangið þitt) have not got any confirmation. Usually this is because the reply has been directed to the trash bin. Be aware of this.)