SPARA MEÐ HRAÐA
Birtist í helgarblaði Morgunblaðsins 25/26.07.26.
Hratt eða hægt, það var spurningin.
Ég kom akandi austan úr sveitum á leið til Reykjavíkur rétt fyrir sveitarstjórnarkosningarnar síðastliðið vor. Í útvarpi voru umræðuþættir um sveitarstjórnarmál. Það vildi svo til að í þann mund sem ég lagði í Kambana hófst umræða um Hveragerði sem ég nú hafði í baksýnisspeglinum og gat virt fyrir mér hvernig byggðin var tekin að færast upp í hlíðina. Tilfinning mín var sú að þetta hefði gerst hratt.
Heyra mátti að allir voru frambjóðendur stórhuga; vildu mikið og helst hratt. Hveragerði yrði að vaxa og því hraðar þeim mun betra. Með vextinum kæmi velsældin. Þetta stóð upp úr hjá frambjóðendum þar til að skyndilega kvað við nýjan tón. Til máls tók kona – ekki veit ég úr hvaða flokki hún var en ég hugsaði með mér þarna í Kömbunum að ég myndi kjósa hana væri ég íbúi í Hveragerði. Þessi frambjóðandi gekk nefnilega á hólm við hraðahugsunina.
Styrkur Hveragerðis, sagði hún, væri smæðin og notalegheitin, gróðurinn og kyrrðin. Hveragerði mætti vaxa en vöxturinn yrði að vera hægur og í sátt við fyrri byggð og umhverfið. Þá yrði Hveragerði áfram eftirsóknarverð miðstöð heilsuverndar, gróður- og velsældarparadís. Á þeim forsendum myndi atvinnustarfsemi blómstra, ekki með neinum gassagangi og stórframkvæmdum, heldur á lágstemmdan hátt. Með öðrum orðum, ekki hratt og ótt heldur hægt og hljótt. Gróðinn í krónum talið yrði hugsanlega takmarkaðri en vellíðan yrði þeim mun meiri.
Allt þetta kom upp í hugann þegar Viðskiptaráð tefldi nú alveg nýlega fram hraðamódeli sínu. Til þess að telja ríkið á að tvöfalda akbrautir, grafa göng og gera mislæg gatnamót hafði Viðskiptaráð reiknað það út að á þrjátíu árum mætti græða 275 milljarða með því að aka hraðar um vegi landsins því að þannig sparaðist verðmætur tími.
Þetta er á sinn hátt sannfærandi og fyrir bragðið freistandi að hvetja til þjóðarátaks í hraðakstri svo græða megi jafnvel enn meira en Viðskiptaráð ætlar.
En minna þarf þó á það að ein meginástæðan fyrir vegabótum, sem eru forsendur fyrir tímasparandi hraðakstri, er sögð vera sú að síaukinn fjöldi ferðamanna þurfi að komast leiðar sinnar.
En verður þá komist hjá því að spyrja hvers vegna þeir fari um landið? Gæti það verið til þess að njóta náttúrunnar, einfaldleikans, róseminnar; anda þessu öllu að sér með hægðinni?
Gæti verið að einhverju sé við að bæta í reiknimódel Viðskiptaráðs?
--------------
Athygli er vakin á því að hægt er að gerast áskrifandi að fréttabréfi þessarar heimasíðu á slóð sem hér er að finna: https://www.ogmundur.is/
Fréttabréfið er sent aðeins endrum og eins til áskrifenda þeim að kostnaðarlausu að sjálfsögðu.
Here you can subscribe to a newsletter from this homepage, free of charge of course: https://www.ogmundur.is/
(Ábending: Margir þeirra sem hafa viljað skrá sig á útsendingarlista fréttabréfsins hafa orðið fyrir því að fá ekkert viðbragð eftir skráningu. Skýringin hefur oftar en ekki verið sú pósturinn hefur hafnað í ruslpósti. Fólk gæti að þessu.
To be taken note of: Sometimes people who have wanted to subscribe to the news-letter (by pressing skrá netfang and by then giving their e-mail, netfangið þitt) have not got any confirmation. Usually this is because the reply has been directed to the trash bin. Be aware of this.)