SAMLEIÐ MEÐ SAMEYKI
Ég held að það sé samdóma álit flestra að sá ljóti ósiður sem grafið hefur um sig á vinnumarkaði hin síðustu ár, að vísa fólki á dyr við brottrekstur úr starfi, slökkva fyrirvaralaust á tölvum hins brottrekna og neita honum jafnvel um að kveðja samstarfsmenn, hvað þá að bera hönd fyrir höfðuð sér, er ekki boðlegt hvernig sem á málið er litið.
Allir hneykslast þegar þeir heyra slíkar sögur en láta síðan óátalið þegar ríkisstjórn og Alþingi setja lög sem festa ósiðinn í sessi. Um þetta snúast áform ríkisstjórnarinnar um afnám áminningarskyldunnar.
Það góða við glænýja úttekt Axels Jóns Ellenarsonar, samskiptastjóra Sameykis, samtaka starfsfólks í samfélagsþjónustu, um áminningaskylduna svokölluðu, er að þetta er ekki fyrstu skrif hans um þetta efni og örugglega ekki þau síðustu sitji ríkisstjórnin við sinn keip. Þetta gefur vísbendingu um þrautseigju en á endanum skiptir hún sköpum. Þolinmæðin þrautir vinnur allar sem kunnugt er.
Ríkisstjórnin gerði sjálfri sér greiða læsi hún nýja grein Axels Jóns um hve mikilvægt það er að hún endurskoði áform um að afnem skyldu forstöðumanna stofnana að veita starfsfólki áminningu áður en endanleg ákvörðun er tekin um fyrirhugaða brottvikningu úr starfi.
Í grein Axels Jóns í mýútkomnu tímariti Sameykis segir á meðal annars:
„Áminningarskyldan hefur hingað til verið hornsteinn réttlátrar málsmeðferðar hjá opinberu starfsfólki og tryggir að starfsmaður sem talinn er hafa gerst brotlegur í starfi sínu fái sanngjarnt tækifæri til úrbóta áður en gripið er til alvarlegra agaviðurlaga, svo sem uppsagnar eða brottvikningar úr starfi. Þessi regla er ekki formsatriði heldur er hún réttarbót sem á rætur sínar í hugmyndum um málefnalega stjórnsýslu og mannréttindavernd á vinnumarkaði. Með því að afnema þetta ákvæði úr starfsmannalögum er ríkisstjórnin í raun að segja að starfsmaðurinn þurfi ekki lengur að njóta réttlátrar málsmeðferðar heldur geti starfsstaðir ríkisins rekið viðkomandi fyrirvaralaust ef þeim þóknast svo. Þannig verður starfsmaður háður mati og vilja yfirmanna, án þess að fá formlegt tækifæri til að verja sig eða bæta ráð sitt. Þetta er í raun kerfisbundin aðför að starfsöryggi sem opnar á pólitískan eða persónulegan þrýsting í stjórnkerfinu um að losa sig við starfsfólk í stað réttlátrar varnar gegn slíkum geðþóttaákvörðunum stjórnenda.“
Sjálfur hef ég komið talsvert að umræðu um þetta efni (sjá slóð) og er ég í þessu efni algerlega samstiga Sameyki.
https://www.sameyki.is/frettir/stok-frett/2025/10/27/Aras-a-rettindi-launafolks-Ogmundur-Jonasson-gagnrynir-aform- um-afnam-aminningarskyldu/
----------------
Athygli er vakin á því að hægt er að gerast áskrifandi að fréttabréfi þessarar heimasíðu á slóð sem hér er að finna: https://www.ogmundur.is/
Fréttabréfið er sent aðeins endrum og eins til áskrifenda þeim að kostnaðarlausu að sjálfsögðu.
Here you can subscribe to a newsletter from this homepage, free of charge of course: https://www.ogmundur.is/
(Ábending: Margir þeirra sem hafa viljað skrá sig á útsendingarlista fréttabréfsins hafa orðið fyrir því að fá ekkert viðbragð eftir skráningu. Skýringin hefur oftar en ekki verið sú pósturinn hefur hafnað í ruslpósti. Fólk gæti að þessu.
To be taken note of: Sometimes people who have wanted to subscribe to the news-letter (by pressing skrá netfang and by then giving their e-mail, netfangið þitt) have not got any confirmation. Usually this is because the reply has been directed to the trash bin. Be aware of this.)