ALDUR

Birtist í helgarblaði Morgunblaðsins 08/09.08.26.
Mér hefur aldrei þótt aldur fólks skipta máli. Á Alþingi þyrftu bæði kynin klárlega að eiga sér talsmenn og eftir því sem meiri munur væri á hlutskipti kynjanna í samfélaginu þeim mun brýnna. Öðru máli þótti mér gegna um aldurinn.
Ég minnist þess að hafa haldið því fram í umræðu um stöðu “aldraðra” að meira máli skipti að vita um heilsufar fólks en aldur þess. Heilsan væri örlagavaldur fremur en aldurinn og þar ætti að horfa til tengsla við stjórnmálin. Þannig þyrftu öryrkjar að eiga sína fulltrúa á þingi til að halda fram málstað þeirra út frá eigin reynslu.
Þegar ég á sínum tíma gegndi stöðu heilbrigðisráðherra var ég einhverju sinni spurður á ráðstefnu lækna hvort mér þætti ekki kominn tími til þess að læknir sæti í þeim stól sem ég sæti í. Hann gæti talað af þekkingu um viðfangsefni sin. Ég tók þessari ögrandi spurningu ekki illa og svaraði því til að vissulega yrðu ráðherrar að þekkja vel til í þeim málaflokkum sem þeim væri ætlað að hafa umsjón með, en ég kysi mér þó aðra sérfræði en fyrirspyrjandinn, nefnilega þekkingu á því hvernig heilbrigðiskerfið reyndist þeim sem þyrftu að leita þar ásjár. Minn sérfræðingur væri því sjúklingur en ekki læknir. Lauk þar með umræðunni.
En hvað varðar aldur í stjórnmálum man ég að sem ungur maður lagði ég aldrei mat á stjórnmálamenn eftir aldri þeirra. Þarna var Lúðvík og Svava, Eysteinn, Aðalheiður, Bjarni Ben, Gunnar Thor, Gylfi Þ. og öll hin. Með sumum fann ég samhljóm, öðrum ekki. Hve gamlir þeir voru Lúðvík eða Eysteinn kom aldrei upp í huga minn heldur voru það hugsjónir þeirra sem ég horfði til og hverju þeir hefðu að miðla.
Þrátt fyrir áherslumun í viðhorfum til aldurssamsetningar á Alþingi minnist ég þess þó ekki að þetta yrði nokkurn tímann að neinu stórmáli.
En nú gerist það skyndilega að því er haldið fram í fullri alvöru að eldra fólk skuli ekki vera jafnrétthátt yngra fólki í umræðu og ákvörðunum um samfélagsmál.
Minnt er á að ákvörðun um Evrópusambandsaðild snúi að framtíðinni. Þegar Bretar hafi ákveðið í þjóðaratkvæðagreiðslu að ganga úr Evrópusambandinu hafi það verið atkvæði eldri kjósenda sem riðu baggamuninn. Þeir séu nú upp til hópa dánir og því ljóst að þeim hafi ekki komið málið við.
Þessum boðskap er nú komið á framfæri í kostuðum auglýsingum í íslenskri stjórnmálabaráttu.
Kannski er vert að hugleiða þetta ögn á meðan síðustu dropunum úr sunnudagskaffibollanum er rennt niður.

-------------

Athygli er vakin á því að hægt er að gerast áskrifandi að fréttabréfi þessarar heimasíðu á slóð sem hér er að finna: https://www.ogmundur.is/
Fréttabréfið er sent aðeins endrum og eins til áskrifenda þeim að kostnaðarlausu að sjálfsögðu.

Here you can subscribe to a newsletter from this homepage, free of charge of course: https://www.ogmundur.is/

(Ábending: Margir þeirra sem hafa viljað skrá sig á útsendingarlista fréttabréfsins hafa orðið fyrir því að fá ekkert viðbragð eftir skráningu. Skýringin hefur oftar en ekki verið sú pósturinn hefur hafnað í ruslpósti. Fólk gæti að þessu.

To be taken note of: Sometimes people who have wanted to subscribe to the news-letter (by pressing skrá netfang and by then giving their e-mail, netfangið þitt) have not got any confirmation. Usually this is because the reply has been directed to the trash bin. Be aware of this.)