UM KRÓNUSKÝRSLU, FJÁRMÁLALEYND OG ATVINNUVIÐTAL

(Myndir eru teknar af skjá Sjónvarpsfrétta föstudaginn 29/5)

Allt er eins og við mátti búast eftir að ríkisstjórnin fékk því framgengt að efna skyldi til þjóðaratkvæðagreiðslu í lok ágúst. Deilur á þingi hafa staðið um undirbúninginn, leyndarhyggju og leiðandi orðalag í uppleggi ríkisstjórnarinnar.
Sjálfur er ég þjóðaratkvæðagreiðslumaður í sem flestum málum en vil hins vegar að hreint sé komið fram. Það hefur mér ekki þótt ríkisstjórnin gera í þessu máli. Þannig hefur ekki verið hægt að nálgast öll gögn frá fyrra ferlinu svo dæmi sé tekið og reynt hefur verið að hafa orðalag leiðandi. Um aðgangsleysi að skjölum get ég vitnað sjálfur.

En nú er þetta farið af stað, fjármálaráðherra mættur á skjáinn með glænýtt mat aðkeyptra erlendra sérfræðinga sem staðhæfa eins og búast mátti við af hálfu handvalinna álitsgjafa, að ódýrara kunni að vera að hafa evru sem gjaldmiðil en krónuna. Ég ætla ekki að hafa um þessa skýrslu mörg orð fyrr en ég hef lesið hana en fróðlegt verður að fletta kaflanum um tilkostnaðinn við að segja sig frá evrunni ef til kæmi og hvað kæmi í veg fyrir að fylgja þróun evru eða annarra erlendra gjaldmiðla, eins og Danir reyndar gera, vilji menn á annað borð binda sig í annan gjaldmiðil. Slík tenging er í það minnsta valkvæð því að í henni felst ekki afsal á því efnahagslega valdi sem fylgir sjálfstæðum gjaldmiðli.
En fjármálaráðherrann var ekki í vafa um hvert hann vildi stefna, evruland væri fyrirheitna landið segði þjóðin já í ágúst.
Hjörtur J. Guðmundsson sem heldur úti athyglisverðri upplýsingasíðu um Evrópumálin telur að skýrslan hafi verið Viðreisn vonbrigði þrátt fyrir tilraunir til að túlka skýrsluna eins neikvæða fyrir krónuna og kostur væri. Sjá hér: https://www.stjornmalin.is/?p=55800

(Mynd tekin af vef Morgunblaðsins)
Frelsi í gjaldmiðilsmálum getur gagnast í því skyni að tryggja hátt atvinnustig og þar með jöfnuð í samfélaginu. Það er vert að minnast þess að í efnahagshruninu sem varð okkur öllum sýnilegt haustið 2008 rýrnaði verðgildi krónunnar um helming á einu augabragði vegna þess að króna féll í verði. Það hafði kaupmáttarhrap í för með sér fyrir alla. Án breytingar á verðgildi gjaldmiðilsins hefði að öllum líkindum komið til fjöldaatvinnuleysi. Ýmsir urðu vissulega fyrir miklu tjóni og á það við um tekjulítið skuldugt fólk að koma yfir sig húsnæði. Þar hefðum við sem sátum við stjórnvölinn þurft að stíga markvissar inn. En það hefði mátt gera með krónuna sem gjaldmiðil. Eitt er hins vegar víst að Icesave deilan hefði aldrei farið á þann veg sem hún fór hefðum verið komin í umsjá Evrópska seðlabankans og þurft að taka við boðum frá Brussel.

Mergurinn málsins er nefnilega sá að með evrunni telja menn að sjálfir slyppu þeir við að beita því agavaldi sem miðstýrður gjaldmiðill sæi um. Staðreyndin er hins vegar sú að allt það sem talið er að evran myndi færa okkur yrðum við áður að ná fram á eigin spýtur til þess að þykja verðug evrunnar. Spurningin er hins vegar hvort við vildum setja svipu og niðurskurðarhníf í hendur andlitslausra „sérfræðinga“ í fjarska.
Okkar eigin stjórnvöld hafa verið að föndra við hugmyndir um að miðstýra kjarasamningum með lögum, efla lögregluvald embættis ríkissáttasemjara og færa aukin völd í hendur „sérfræðinga“ um þjóðarhag. Þetta er allt í anda þess „aga“ sem Evrópusambandið vill að ríki á vinnumarkaði. Vandinn er sá að þeir sérfræðingar sem ráðandi öfl nú um stundir horfa helst til eru ekki sérfræðingar í því hvernig megi ná fram launajöfnuði, atvinnulýðræði og vinnutengdum réttindum, ekki heldur eru þetta sérfæðingar í rekstri samvinnubanka og eflingu velferðar. Sérfæði þeirra snýst fyrst og fremst um peninga og hagsæld þeirra sem þá hafa mesta á hendi.

Í ljós hefur komið að Evrópusamtökin ætla ekki að gefa upp hverjir styrkja þau fjárhagslega. Þetta upplýsti Snærós Sindradóttir í fréttum Sjónvarpsins.
Þetta hlýtur að orka tvímælis. Æskilegra er að hafa allan slíkan stuðning uppi á borði.

Hingað til höfum við hjá Til vinstri við ESB greitt allan tilkostnað af fundum okkar, auglýsingum, ferðalögum og öllu sem til hefur fallið beint upp úr okkar eigin vösum að undaskildum einum fundi þar sem regnhlífarsamtökin Heimssýn greiddi fyrir salarleigu. Engir styrkir hafa komið til sögunnar.
Mest er þó um vert að stjórnvöld hemji sig í áróðrinum. Fyrrnefnd skýrsla um hina ómögulegu krónu er þannig kostuð með skattfé almennings. Ríkisstjórnin verður að láta sér skiljast að takmörk eru fyrir því hvernig nota má almannafé í áróðursskyni og að hún megi ekki beita framkvæmdavaldinu í þágu pólitísks álitamáls sem þjóðin er klofin í. Það er siðleysi af hæstu gráðu.

Ég er sammála því sem Kristrún Frostadóttir forsætisráðherra sagði fyrir síðustu kosningar að ESB umsóknaraðild væri óðs manns æði nema mikill merihluti landsmanna æskti þess. Skyldi hún enn vera þeirrar skoðunar?

Annars er sumt í þessum skylmingum skondið og skemmtilegt. Horfi ég þar til dæmis til glímu þeirra Dóru Magnúsdóttur félaga í Evrópusamtökunum og Guðmundu G. Guðmundsdóttur, félaga í Til vinstri við ESB á Suðurlandi í skoðanadálki Vísis í vikunni. Dóra líkti umsókn Íslands um aðild að ESB við „starfsumsókn“. G.G.G brást þegar við og rýndi í þessa meintu starfsumsókn. Hér er svarpistill Guðmundu en fremst í pistli hennar er slóð á „starfsumsókn“ Dóru. Þótt þetta sé létt og skemmtilegt þá er komið að kjarna máls í þessum gamansömu orðaskipum gjaldkera Evrópusamtakanna og félaga míns i Til vinstri við ESB: https://www.visir.is/g/20262889236d/island-og-nyja-djobbid

--------------

Athygli er vakin á því að hægt er að gerast áskrifandi að fréttabréfi þessarar heimasíðu á slóð sem hér er að finna: https://www.ogmundur.is/
Fréttabréfið er sent aðeins endrum og eins til áskrifenda þeim að kostnaðarlausu að sjálfsögðu.

Here you can subscribe to a newsletter from this homepage, free of charge of course: https://www.ogmundur.is/

(Ábending: Margir þeirra sem hafa viljað skrá sig á útsendingarlista fréttabréfsins hafa orðið fyrir því að fá ekkert viðbragð eftir skráningu. Skýringin hefur oftar en ekki verið sú pósturinn hefur hafnað í ruslpósti. Fólk gæti að þessu.

To be taken note of: Sometimes people who have wanted to subscribe to the news-letter (by pressing skrá netfang and by then giving their e-mail, netfangið þitt) have not got any confirmation. Usually this is because the reply has been directed to the trash bin. Be aware of this.)