SANNSÖGLI Á AÐ VERA AÐALSMERKI STJÓRNMÁLAMANNSINS

Birtist í helgarblaði Morgunblaðsins 16/17.05.26.
Nýlega fór galgopi nokkur að stríða mér í orðaskiptum sem við áttum á samfélagsmiðli. Ég hafði haldið einhverju fram sem hann taldi ekki standast skoðun og klykkti hann út með því að segja að ég væri hættur í stjórnmálum og þyrfti að fara að venja mig á að segja satt. Mér þótti þetta sannast sagna launfyndið og minnti mig á annan galgopa, vin minn, sem gegnt hafði háum embættum í utanríkisþjónustunni. Hann sótti einhverju sinni samkvæmi á heimili mínu þar sem boðið var upp á “léttar veitingar” eins og það er kallað, vín með einhverju meðlæti. Hann afþakkaði vínið með þeim orðum að hann drykki bara í vinnunni.

Svona er hægt að koma á framfæri með öfugmælum og kaldhæðni skilaboðum sem verða enn eftirminnilegri fyrir vikið.

Þetta minnir líka á að á flestum málum eru fleiri en ein hlið. Þannig koma stjórnmálaflokkar oftar en ekki fyrir sjónir sem nánast kleifhugar, lofa gulli og grænum skógum fyrir kosningar en láta síðan undir höfuð leggjast að kosningum loknum að framkvæma allt hið fagra sem þeir höfðu lofað kjósendum sínum. Þá er það viðkvæðið að gera þurfi fleira en gott þyki, miðla þurfi málum við samstarfsflokka og fleira í þeim dúr. Með öðrum orðum, eitt eru orð, annað gjörð.

Ég ákvað að gera mér það að leik að horfa til alls þess sem greina má að stjórnmálamenn telji kjósendum að skapi. Það má ráða af auglýsingaskiltunum sem þessir sömu kjósendur eru látnir kosta með skattpeningum sínum. Stjórnmálaflokkarnir á Alþingi eru nefnilega á einu máli um að veita beri ríflega ríkisstyrki til stjórnmálabaráttunnar, “því að lýðræðið kosti!”

Gott og vel, einn flokkur lofar ungu fólki sem er að hefja búskap að komast í öruggt húsaskjól strax, annar lofar öldruðum frítt í sund og enn annar að hafa ókeypis í strætó; skatta á að lækka heyrist úr einhverju horni og þannig má áfram telja. Enginn segir að einkavæða eigi heilbrigðiskerfið, taka veggjöld í umferðinni eða eitthvað þeim mun leiðinlegra. Samt er það svo skrítið að hið leiðinlega verður flest ofan á að loknu kosningapartýi, síður það sem tíundað er á flettiskiltunum.

En sannast sagna ætlaði ég að sleppa því að minnast á hið neikvæða og horfa fremur til alls hins sem jákvætt blasir við þessa kosningadaga í upphafi sumars. Við gætum kallað þetta valkvæða jákvæðni. Með því hugarfari fór ég að litast um í samfélagi okkar. Og viti menn, nánast ótrúlega ríkuleg flóra skapandi mannlífs blasti við.

Þannig er ég nýkominn af frábærri sýningu Unnar Aspar um Sölku Völku í Landnámssetrinu í Borgarnesi, sá svo þegar ég pantaði miða á Ormstungu í Þjóðleikhúsinu að enn er nær uppselt eftir margra vikna sýningar; ætlaði varla að trúa mínum eigin augum við að verða vitni að metnaðinum og glæsileikanum á hátíðarsýningu listdansskólans Óskandi í Borgarleikhúsinu fyrir fáeinum dögum, hef dáðst að ungviði með fiðlur og önnur hljóðfæri hjá Allegro og öðrum tónlistarskólum. Ég hef hlustað andaktugur á heimspekinga, tónlistarfólk og rithöfunda velta vöngum í hverjum þættinum öðrum betri á Rás 1 Ríkisútvarpsins. Svo berast fréttir af nýútkomnum bókum, ný ljóðabók frá Valdimar Tómassyni, Laxness er sagður kominn í tísku á ný og á útidyrnar bankar Ívar Örn Katrínarson með bókina Ég ákvað að djamma þangað til ég drepst, áhrifaríka sjálfshjálparsögu. “Hún endar vel”, sagði hann og ég keypti eintak fullur aðdáunar á fólki sem leitar hjálpar til að geta risið gegn ofureflinu innra með sér. Enda segir um bókina að hún sé bók vonar um „endurheimt heilbrigðs lífs þrátt fyrir að allt hafi virst glatað.“

Það er inn í þetta samhengi sem flettiskiltin koma í huga minn með brosandi fólki sem lofar betri tíð með blóm í haga.

Á skiltunum tala stjórnmálamenn til okkar sem segjast vilja láta gott af sér leiða á komandi kjörtímabili. Ég trúi því að þá langi raunverulega til þess að loforð þeirra standist, langi til að segja satt um íbúðirnar strax og bætta stöðu barnafólks og allt hið góða og fagra.

Hvernig væri að við kjósendur ákvæðum að koma til móts við þessa vel meinandi stjórnmálamenn og strengdum þess heit að aðstoða þá við að standa við orð sín. Það gætum við gert með því að veita þeim aðhald, minna þá á að loforð megi aldrei verða orðin tóm, að stjórnmálamaðurinn hætti að koma kjósendum þannig fyrir sjónir að þá fyrst sé mark á honum takandi þegar stjórnmálaferlinum lýkur; að kjósendur megi þvert á móti vita að stjórnmálamaður sé sá maður sem vandur er að virðingu sinni og að slíkan megi þekkja á því að hann segi satt.
Alltaf.

--------------

Athygli er vakin á því að hægt er að gerast áskrifandi að fréttabréfi þessarar heimasíðu á slóð sem hér er að finna: https://www.ogmundur.is/
Fréttabréfið er sent aðeins endrum og eins til áskrifenda þeim að kostnaðarlausu að sjálfsögðu.

Here you can subscribe to a newsletter from this homepage, free of charge of course: https://www.ogmundur.is/

(Ábending: Margir þeirra sem hafa viljað skrá sig á útsendingarlista fréttabréfsins hafa orðið fyrir því að fá ekkert viðbragð eftir skráningu. Skýringin hefur oftar en ekki verið sú pósturinn hefur hafnað í ruslpósti. Fólk gæti að þessu.

To be taken note of: Sometimes people who have wanted to subscribe to the news-letter (by pressing skrá netfang and by then giving their e-mail, netfangið þitt) have not got any confirmation. Usually this is because the reply has been directed to the trash bin. Be aware of this.)