DAVÍÐS ODDSSONAR MINNST
Það má eiginlega segja að ég hafi þegar minnst Davíðs Oddsonar sem nú er allur og til grafar borinn í dag. Það gerði ég í bók minni Rauða þræðinum sem út kom fyrir ekki svo ýkja löngu. Þar kemur Davíð talsvert við sögu enda áttum við oft á lífsleiðinni í samskiptum. Segja má að við höfum verið eins konar fjandvinir, harkalega ósammála um flest, alls ekki allt þó - og aldrei illt okkar á milli.
Í Rauða þræðinum ræði ég um ýmsa samstarfsmenn mína á Alþingi. Þar sagði ég efitfarandi um Davíð Oddsson:
» Svo var það náttúrlega Davíð Oddsson. Hann hafði ég oft glímt við og stundum harkalega, þá yfirleitt úr þeirri fjarlægð sem var á milli formanns BSRB annars vegar og borgarstjóra eða forsætisráðherra hins vegar. Það segir sig nánast sjálft að oftar en ekki vorum við á öndverðum meiði og gerði ég oft opinberlega upp sakir við hann og taldi mikið tilefni til, enda liti hann svo á að hann væri „stærri en þjóðin“ svo ég vitni í titil á blaðagrein sem ég skrifaði í kjölfar hrunsins.
Eftir á að hyggja tel ég reyndar að nákvæmlega þessi nálgun hafi verið ósanngjörn og beinlínis röng. Davíð Oddsson leit vissulega svo á að hans vilji ætti að ráða í flestu enda ætti hann í þeim skilningi að vera stærstur og ráða fyrir vikið mestu – helst öllu. En stærri en þjóðin taldi hann sig ekki vera. Fullveldi Íslands og sjálfstæði þjóðarinnar var honum þvert á móti hjartans mál.
Davíð var um sumt mótsagnakenndur stjórnmálamaður. Styrkur hans var jafnframt veikleiki hans. Einhverju sinni var ég spurður um styrkleika og veikleika Davíðs á málþingi sem hægri menn efndu til. Styrkleikana þekktu fundarboðendur, sagði ég, en eflaust sæju þeir síður veikleikana enda yrðu þeir þá að notast við spegil. Sjálfir væru þeir nefnilega veikleiki Davíðs Oddsonar. Með því að dá hann og dýrka, oftar en ekki gagnrýnislaust, hefðu þeir vanrækt að veita það aðhald sem allir menn þyrftu á að halda. Þetta hefði orðið þess valdandi að Davíð Oddsson hefði komist upp með meiri yfirgangssemi á stjórnmálaferli sínum en gott gæti talist.
Þegar upp er staðið
En yfirgangur Davíðs og stundum offors átti sér líka aðra hlið og hún heitir sjálfstæði og staðfesta. Þeim kostum bjó Davíð Oddsson óumdeilanlega yfir en það voru eiginleikar sem mjög þurfti á að halda í kjölfar bankahrunsins þegar að okkur var sótt af stofnanakerfi heimsins, nánast gervöllu. Þá kom óttaleysi sér vel; að hræðast það ekki að þurfa að standa í fæturna fyrir mikilvægan málstað þótt á móti blési. Þegar allt kom til alls var það illa ráðið að hrekja Davíð úr Seðlabankanum eins og ný ríkisstjórn gerði í upphafi árs 2009.
Það gerðist ekki hljóðalaust. Innandyra og úti fyrir var þess krafist undir trumbuslætti að hreinsað yrði út úr öllu kerfinu, stjórnmálum og stofnunum, að allir yrðu látnir víkja sem hefðu átt þátt í að stýra okkur fram á bjargbrúnina.
Það var vissulega sjónarmið.
En hvar átti að byrja og hvar að enda?
Hverju myndi Framsókn svara þegar þannig væri spurt?
Og Samfylkingin?
Málið var ekki alveg einfalt.
Davíð Oddsson var nefnilega aldrei einn.»
----------------------------------
Athygli er vakin á því að hægt er að gerast áskrifandi að fréttabréfi þessarar heimasíðu á slóð sem hér er að finna: https://www.ogmundur.is/
Fréttabréfið er sent aðeins endrum og eins til áskrifenda þeim að kostnaðarlausu að sjálfsögðu.
Here you can subscribe to a newsletter from this homepage, free of charge of course: https://www.ogmundur.is/
(Ábending: Margir þeirra sem hafa viljað skrá sig á útsendingarlista fréttabréfsins hafa orðið fyrir því að fá ekkert viðbragð eftir skráningu. Skýringin hefur oftar en ekki verið sú pósturinn hefur hafnað í ruslpósti. Fólk gæti að þessu.
To be taken note of: Sometimes people who have wanted to subscribe to the news-letter (by pressing skrá netfang and by then giving their e-mail, netfangið þitt) have not got any confirmation. Usually this is because the reply has been directed to the trash bin. Be aware of this.)