Afstýrum feigðarflani

Aldrei fyrr hefur verið jafn ófýsilegt fyrir okkur Íslendinga að gefa Evrópusambandinu, ESB, kost á því að innlima okkur. Sambandið, sem stofnað var m.a. til að halda friði í álfunni eftir hörmungar síðara heimsstríðs, stefnir að stórríki með öflugum her. Efnahagslíf þjóðríkja sambandsins er í stríðsham og vopnasmiðjur eru þar endurræstar en farsælli iðnaður dregst saman. Samfélagsleg uppbygging minnkar og tortryggni mótar samskipti. Vestrænir fjölmiðlar, ofurseldir ráðandi öflum, hafa sniðgengið forsendur innrásar Rússa í Úkraínu 2022. Þeir orða ekki að BNA og NATO heyi staðgengilsstríð við Rússa í Úkraínu og fórni æskulýð landsins til að reyna að knésetja þá og kljúfa ríkjasamband þeirra, svo sem hugveituskýrslur Pentagon sýna greinilega.

BNA hafa ekki linað tökin á álfunni þótt látið sé í veðri vaka að Evrópuþjóðir bjóði þeim byrginn. Í stað þess að leggja sjálf til drápstæki til að kljást við Rússa hafa BNA fengið þjóðir Evrópu til að auka hernaðarútgjöld sín mjög og kaupa vígtól þeirra. Tækni- og tölvufyrirtæki í BNA eru samtengd drápsiðnaðinum og hafa rík áhrif í stjórnkerfinu. Þau beita þrýstingi í Evrópu, hygla þar fylgispökum þjóðarleiðtogum, kæfa afhjúpandi gagnrýni og hagnast vel á framhaldi ófriðar í Úkraínu. Í Evrópu er sem fólk standi ráðalaust og dofið frammi fyrir vaxandi vígvæðingu og niðurbroti efnahags og innviða, samhliða því sem umhverfisógnir aukast. Fjarstýringu frá höfuðstöðvum ESB í Brussel er mótmælt en andmælin eru að engu höfð.

Í fyrsta umburðarbréfi sínu, Magnifica Humanitas, Hin stórfenglega mennska, lýsir Leó XIV páfi djúpri lotningu sinni yfir undri lífsins og mennskri tilveru og vísar til þeirrar ábyrgðar mannkyns gagnvart skapara sínum að fara vel með lífið og þekkingu sína og færni sem birtist nú gleggst í gervigreindinni. Hann varar við því að henni sé beitt í andstöðu við siðgæði og lífsverðmæti og hann óar við nýtingu hennar til smíði háþróaðs vígbúnaðar.

Páfi stóð nýverið að friðarvöku í Péturskirkjunni. Hann minnti á vitnisburði Biblíunnar og helgra manna um myrka daga og kvað þá lýsingu eiga líka við samtíðina. Hann ræddi stríðsátök í Úkraínu og Mið-Austurlöndum og uppflosnun og flótta milljóna manna, börn sem misstu foreldra og foreldra sem misstu börn, eyðileggingu búsvæða, náttúru og menningarverðmæta. ,,Stríð sundra og eyða, en lífsvirðing, trú og von sameina og byggja upp“, sagði hann og enn fremur: ,,Þjóðarleiðtogar láta varpa sprengjum á skóla og sjúkrahús og fagna á fundum og brosa. Þeir tala um Guð eftir að hafa fyrirskipað drápsárásir í þéttbýli. Við búum að tækni sem gerir undur en fær ekki elskað og býr ekki að samvisku. Gervigreind semur ljóð og sinfóníur en nemur ekki þyngd sorgartára. Upplýsingaflæðið er óhemjulegt en viskan þverrandi. Umkomuleysi breiðist út sem plága í auðugum löndum þar sem fólk á allt nema hvert annað, og lífið tapar kjölfestu sinni í ábyrgri Guðstrú og elsku.“

Fundur stórveldaleiðtoganna M. Gorbatsjovs og R. Reagans í Höfða í Reykjavík fyrir 40 árum, haustið 1986, hafði mikið að segja um endalok kalds stríðs og gerði veröldina friðsamlegri en verið hafði lengi. Fundurinn vakti athygli á framsækinni og friðelskandi íslenskri þjóð og á Íslandi þar sem álfuflekar mætast sem tilvöldum samkomustað til sátta- og friðarumleitana á heimsvísu. Þess var vænst að af því yrði enn frekar í framtíðinni, en ekkert verður af því gefist herskáu ESB færi á því að ná tökum á íslensku samfélagi og menningu. Í stað þess að eiga á hættu að verða innlyksa í hervæddu og hnignandi ESB og rýra með því viðskipta- og samskiptakosti okkar við umheiminn ber okkur Íslendingum að rækta góð samskipti sem hingað til við Evrópulönd og Vesturheim og gera það áfram sem fullvalda þjóð á eigin forsendum og nýta vel góð og gefandi sambönd um víða veröld.

Verði það illu heilli samþykkt í þjóðaratkvæðagreiðslu að endurnýja aðildarviðræður við ESB kemst skriður á feigðarflan og gönuhlaup stjórnvalda inn í sambandið, því að úr dýrum umbúðum mun Trójuhestur birtast og úr honum dreifast vel fjáður áróðursher til að ginna landsmenn inn í ESB og telja þeim trú um að þeim sé hagkvæmt að fela því verulega forsjá auðugra landsgæða sinna til sjávar og sveita og yfirstjórn víðfeðmrar efnahagslögsögu.

Þennan háska verður að forðast. Minnast ber Einars Þveræings sem andmælti því á Alþingi 1024 að gefa Noregskonungi Grímsey því þar gæti síðar herafli safnast sem tæki yfir landið allt. Vegna sundurlyndis glataði þjóðin síðar sjálfstæði sínu og leið fyrir lengi. Vert er að horfa til og þakka fyrri kynslóðum landsins sem við bág kjör þreyðu erfiða tíma og þjónuðu lífinu með þrautseigju og fórnfýsi, og ekki síst þakka og virða vökumenn Íslands sem hlúðu að íslensku máli og menningu og hófu baráttu fyrir fullveldi og sjálfstæði þjóðarinnar, sem full umráð yfir eigin landhelgi og fiskimiðum staðfestu að lyktum. Við, núlifandi Íslendingar, njótum ávaxta og arðs af baráttu þeirra og verkum og okkur er falið að varðveita sjálfstæðið óskert fyrir uppvaxandi og ófæddum kynslóðum landsins. Með þetta allt í huga ber okkur hiklaust að krossa við Nei í örlagaríkri komandi þjóðaratkvæðagreiðslu.

…Með friðsæl býli, ljós og ljóð,
svo langt frá heimsins vígaslóð.
Geym, Drottinn, okkar dýra land
er duna jarðarstríð.

(Hulda).

Höfundur er fyrrverandi sóknarprestur.

Greinin birtist áður í Morgunblaðinu