Samfélagsmál

...Ég held að flestir geti verið sammála um að spilafíkn sé alvarlegt þjóðfélagsmein og einnig held ég að við hljótum að geta verið sammála um að  kappkosta beri að vernda börn og unglinga gagnvart þessari vá. Varla verður það gert með því að setja upp kassa á borð við þá sem er að finna í sundlaugunum í Laugardal. Í anddyrinu þar er að finna sölukassa sem líkjast spilakössum og er greinilega ætlað að höfða beint til barna. Þetta eru sölukassar eins og áður segir en sölumennskan gengur út á að börnin safni tilteknum fígúrum og ræður tilviljun ein hvað fellur í þeirra hlut hverju sinni. Markmiðið er að eignast allar fígúrurnar sem í boði eru. Þessir kassar eru merktir SÁÁ og veit ég ekki hvort Íslandsspil komi þar við sögu. Sú spurning sem upp úr stendur er hvort með þessu söluformi sé ekki  verið að venja börnin við spilakassa. Er þetta rétta leiðin til að byggja upp fólk, eins og staðhæft er á kössunum?

BSRB og Framvegis miðstöð um símenntun, undirrituðu samning um tungumálafræðslu BSRB, í dag, fimmtudaginn 9. desember kl. 13.00. Við það tækifæri sögðust báðir samningsaðilar hugsa gott til samstarfsins. Fulltrúar Framvegis og Kvasir, samtaka símenntunarmiðstöðva sem munu annast kennsluna utan höfuðborgarsvæðisins, að þetta væri stórmerkilegt framktak hjá BSRB.

Blaðamaður á DV sýnir í dag hvers hann er megnugur í rannsóknarblaðamennsku. Honum þótti miður að fá ekki viðtal við öryrkjann, sem styr hefur staðið um í fjölmiðlum síðustu daga eftir að ég vakti máls á því að hann hefði verið borinn út með lögregluvaldi í síðustu viku. Blaðamaður reyndi að fá viðtal við manninn en hann neitaði. Sagt var að það væri misráðið því viðtal við DV kæmi honum eflaust til góða. Þá var tekinn upp næst besti kostur, að banka upp hjá nágrönnum og kanna hvort þeir hefðu eitthvað misjafnt um hann að segja. Svo reyndist vera. Ekki veit ég hvort rétt og satt er sagt frá. Hins vegar get ég staðfest að fullyrðingar DV um sjúkdóm mannsins eru ekki réttar – því miður. Betur væri að hann...

...Þetta er fullkomið stílbrot hjá ÁTVR sem fram til þessa hefur sýnt ábyrgð enda ástæðan fyrir einkarekstrinum m.a. sú að opinbert þjónustufyrirtæki gangi ekki eins hart fram í auglýsingamennsku og einkafyrirtæki í leit að hámarksgróða. Með þessu er ÁTVR að grafa undan eigin tilverurétti. Hinn aðilinn sem ég vil nefna er Reykjavíkurborg sem lætur bjórfyrirtæki nota strætóskýlin til að auglýsa bjór og fara þannig á bak við landslög. Ég gladdist því mjög þegar ég frétti að Björk Vilhelmsdóttir borgarfulltrúi hyggist taka málið upp og krefjast endurskoðunar á auglýsingasamningi við viðkomandi aðila...

Árni Guðmudsson benti á það í fyrrnefndum sjónvarpsþætti að kannanir sýndu að bjórauglýsingarnar að undanförnu væru farnar að skila sér í aukinni bjórdrykkju unglinga. Hann sagði að siðferðilegt markmið laga um þessi efni væru alveg skýr: Að koma í veg fyrir áfengisauglýsingar. Ég tek heilshugar undir með honum og hvet alla til að sniðganga þá framleiðendur sem grafa undan landslögum með því að skáskjóta sér framhjá þeim...