Beint á leiđarkerfi vefsins

Annađ

14. Maí 2017

2000 ÁRA HEILRĆĐI BESTI VEGVÍSIRINN

MBLBirtist í helgarblaði Morgunblaðinu 13/14.05.17.
Þetta heilræði er svohljóðandi: „Það sem þér viljið að aðrir menn gjöri yður, það skuluð þér og þeim gjöra."

Ef við erum í vafa um hvaða stefnu við viljum fylgja í málefnum sem snerta annað fólk, þá nýtist heilræðið prýðilega. Hvað myndi ég vilja að gert yrði ef ég sjálfur eða sjálf ætti í hlut?

Þessa formúlu má til dæmis nota á úrræði fyrir aldraða sem þurfa á stuðningi að halda. Þá gerðu stefnumótendur rétt í að spyrja sjálfa sig, hvaða úrræði þeir kysu sjálfir.

Fljótlega kæmi í ljós að svörin væru engan veginn á einn veg. Einstaklingur sem býr afskekkt eða er án fjölskyldu, væri líklegri að vilja komast á dvalarheimili fyrir aldraða en sá sem býr í þéttbýli, er í nánum daglegum tengslum við fjölskyldu sína og nærri þjónustumiðstöðvum. Þá má ekki gleyma því að við erum ólík að því leyti að sum okkar þrá stöðugt samneyti við sem allra flest fólk en öðrum líður betur með sjálfum sér eða fáu fólki.

Og þar sem svörin eru mismundi ætti það einnig að gilda um lausnirnar, samkvæmt formúlunni góðu. Það þýðir bara eitt ef vel á að vera og það er valfrelsi. Fólk þarf að geta valið hvað því hentar best.

En hver er svo veruleikinn? Hann er þessi: Skorið er niður við hefðbundnar öldrunarstofnanir og hlutfallslega fækkað rýmum þar. Þannig að möguleikar fólks til að velja slík úrræði verða stöðugt takmarkaðri, enda nýja stefnan sú að stuðla að þvi að sem flestir verði á heimilum sínum sem allra lengst.

Forsenda þess að sú stefna gangi upp er aftur sú, að því aldraða fólki, sem vill vera sem lengst heima en er hjálparþurfi, sé veittur nauðsynlegur stuðningur.

Það er hins vegar ekki að gerast. Eftir því sem ég kemst næst þá er staðan í þessu efni síður en svo að batna, hún er að versna. Álagið á það fólk sem sinnir þessum umönnunarstörfum er vaxandi, því fjölgun starfsfólks er í engu samræmi við fjölgun skjólstæðinga. Þetta bitnar á starfsfólkinu og að sjálfsögðu einnig á þeim sem þjónustunnar eiga að njóta.

Fyrir ekki svo ýkja löngu var ég ráðstefnustjóri á málþingi sem Sjúkraliðafélag Íslands stóð fyrir í samvinnu við evrópsk systursamtök. Flestum fyrirlesurum varð tíðrætt um mikilvægi opinberrar stuðningsþjónustu á þessu sviði og höfðu sumir orð á að frelsa þyrfti aðstandendur undan þeim byrðum sem foreldrar og ættingjar gætu orðið þeim. Þá kvað skyndilega við allt annan tón úr ræðupúltinu. Vitnað var í aldraða konu sem snúið hafði dæminu algerlega við: „Í guðanna bænum frelsið mig frá börnum mínum. Ég hef engan áhuga á nánu samneyti við þau, hvað þá að þau fari að borða með mér daglega, þvo af mér og jafnvel mér sjálfri, nei takk". Salinn setti hljóðan en öllum fannst þetta vera viðhorf sem vert væri að íhuga enda snerist það um grundvallaratriði, nefnilega frelsi einstaklingsins.

Og nú þurfum við að spyrja: Skyldi sú aðstoð sem veitt er þurfandi öldruðu fólki í heimahúsum á Íslandi, vera til þess fallin að gera það að frjálsum einstaklingum? Aldrað fólk í Reykjavík sem ekki ræður við að baða sig sjálft getur fengið aðstoð við böðun einu sinni í viku - að hámarki. Fyrir manneskju sem er byrjuð að missa stjórn á eigin líkama er þetta ekki nóg, það segir sig sjálft. Það á reyndar við um okkur öll, óháð aldri okkar, að við viljum geta þrifið okkur á degi hverjum.

En er þá ekki komið að því að beita formúlunni góðu, „það sem þér viljið að aðrir gjöri yður það skuluð þér og þeim gjöra"?

 


Bréf til síđunnarRSS Fréttaveita

Frá lesendum

22. Maí 2017

BRASKARAR OLLU HRUNINU

Ætt´að láta eitthvað kjurt,
eftir stóra hnjaskið.
Leifsstöð vilja læða burt,
leggja undir braskið.
Kári

21. Maí 2017

ENGINN VANDI AĐ STELA ÍSLANDI

Ég las grein þína um landsöluna og vesaldóm ríkisstjórnarinnar í landsölumálum og hlustaði á ykkur Brynjar á Bylgjunni. Ég er sammála þér í hverju orði og fannst mér ég heyra á Brynjari að þetta væri farið að trufla pólitíska smavisku hans. En hvernig væri að þingið og ríkisstjórnin gerðu eitthvað í málinu? Á virkilega að láta auðkýfinga taka landið undan okkur? Það er nefnilega enginn vandi að stela Íslandi!
Jóhannes Gr. Jónsson

21. Maí 2017

KRJÚPIR ŢÚ AĐ TÁNUM

Kyssa vöndinn kallast það
krjúpir þú að tánum
Gárungar margir gera það
fylgir gróðahyggju-bjánum.
Pétur Hraunfjörð

20. Maí 2017

ÉG ER EKKI ÉG, ÉG ER ANNAR

Einhver var ég annar fyrr,
oft þá tókst að sanka.
Um mig hefur staðið styrr,
stal þó aðeins banka.
Kári

18. Maí 2017

LEIKRITS-UPPKASTIĐ LOKSINS FANN

Nú Ólafur segir sannleikann
er setið hefur í dankanum
Því leikritsuppkastið loksins fann
er leiddi til kaupa á bankanum.
...
Höf.
Pétur Hraunfjörð

13. Maí 2017

KERFINU TIL MÁLSBÓTA

Eitt verður að segjast kerfinu til málsbóta. Þegar einstaklingur í heimahúsi er orðinn verulega veikur fær hann alla þá bestu þjónustu sem hugsast getur. Heimsóknir jafnvel oft á dag og yfirsetu. Þessu má ekki gleyma í annars mjög þarfri umræðu um aðstoð við aldrað fólk í heimahúsum.
Sunna Sara

13. Maí 2017

LOKSINS!

Loksins er farið að afhjúpa eina mestu blekkingu síðari tíma. Okkur hefur verið talin trú um að verið sé að stíga risastór framfaraspor í þágu aldraðra með kerfisbreytingunni, allir heima. Svo kemur á daginn að þetta er engin lausn heldur syndaaflausn einsog þú orðar það svo ágætlega í gein þinni Ögmundur, því heima er fólkið skilið eftir bjargarlaust.
Jóel A.

10. Maí 2017

MINNA ÁLAG - MEIRI UMÖNNUN OG MEIRI ÁNĆGJA!

Ég er búin að bíða lengi eftir þessum fundi um heima-aðhlynningu aldraðra, uppáhaldsumræðuefni stórnmálamanna fyrir kosningar  en gleymdasta málefninu eftir kosningar. Ég tek undir með Sigríði E. hér á síðunni að þessi þjónusta er mjög góð hjá borginni svo langt sem hún nær en að hún verði að ná miklu lengra. Það þarf að fjölga verulega í því góða starfsliði sem sinnir þessari þjónustu. Það þarf að borga vel fyrir þessa vinnu en ekkert síður þarf að draga úr álgainu sem þessu starfi fylgir og það verður aðeins gert með fleira fólki. Með þessi móti yrðu ...
Sunna Sara

10. Maí 2017

VERĐUGT UMRĆĐUEFNI

Það er virkilega verðugt umræðuefni á Iðnófundinum á laugardag, nefnilega umönnun aldraðra í heimahúsum. Fólkið sem sinnir þessu starfi er afburðagott en álagið á því er alltof mikið. Það þarf að stórefla þessa þjónustu sem þó er góð eins langt og hún nær - hún nær bara ekki nógu langt!
Ég kemst því miður ekki á fundinn því ég verð utanbæjar eins og það heitir á máli okkar höfuðborgarbúa. En ég óska ykkur góðs gengis með fundinn sem ég vona að verði fjölsóttur og málefninu til framdráttar.
Sigríður E.

2. Maí 2017

UM SKATTAMÁL Í TILEFNI AF 1. MAÍ

Mig langar oft til að koma á framfæri hugsunum mínum, en geri það sjaldnast. Langar samt að koma þessu einhverstaðar sem ég held að einhver geri eitthvað. Svona á degi verkalýðsins, er allt í lagi að velta upp því jafnrétti sem ríkir í skattamálum þjóðfélagshópa. Allir sem þiggja laun, greiða af þeim launum skatt. Núna eru skattprósenturnar tvær, og fara eftir tekjum viðkomandi. Af tekjum frá 0 kr. að 834.707 kr. eru greiddur 36.94% skattur. Af tekjum umfram 834.707 krónum er greiddur 46.24% skattur. Persónuafsláttur er 52.907, sem þýðir að fyrstu 143.224 krónurnar eru skattfrjálsar. Svo eru til þeir sem hafa að ...
Kjartan


BSRBVGAlţingi

Póstlisti

Hér ađ neđan geturđu skráđ ţig á póstlista Ögmundar. Skráđir ađilar fá reglulega sent fréttabréf í tölvupósti.




Afskrá | Breyta skráningu

Frjálsir pennar

16. Maí 2017

Sigríđur Stefánsdóttir skrifar: ÉG FER Í STURTU A.M.K. EINU SINNI Á DAG OG NOTA HÁHRAĐA-TENGINGU ALLAN SÓLARHRINGINN

Þannig hef ég hugsað mér að hafa það svo lengi sem hægt er - með eða án aðstoðar.  Hve lengi er hægt er að halda þessari stöðu fer að sjálfsögðu eftir því hve miklu fjármagni er veitt til velferðarmála svo sem félagslegrar heimaþjónustu.  Það eru einkum tvær hugmyndir sem ég hef lengi staldrað við í sambandi við aðstoð við einstaklinga sem hafa þörf fyrir hana, þ.e. markmiðið að fólk skuli geta búið sem lengst á eigin heimili og að þjónustan skuli m.a. vera félagsleg.  Hvort tveggja er afar teygjanlegt, háð persónulegu mati, mannafla, launum og auðvitað fjármunum. Þurfi ég aðstoð við að komast í sturtu og geti fengið hana heima einu sinni í viku lít ég svo á að ég geti ekki búið heima - eða ættu ...

23. Apríl 2017

Sveinn Elías Hansson skrifar: VISTARBANDIĐ (kemur ţađ aftur?)

... Líkja má fólki sem ekki hefur efni á að kaupa húsnæði við jarðnæðislaust fólk á árum áður,  það var neytt í  vinnumennsku hjá bændum gegn húsaskjóli og fæði. Fyrirtæki eins og Vísir í Grindavík hafa keypt heilu blokkirnar undir starfsfólk sem var flutt frá Húsavík, þegar fiskvinnsla var þar lögð niður. IKEA hyggst reisa nýjar íbúðir fyrir starfsmenn sína, kísilverið á Bakka við Húsavík er að reisa íbúðir þar fyrir starfsmenn og svo mætti eflaust lengi telja. Hver er hin raunverulega hugsun bak við þessar aðgerðir fyrirtækjanna? Nú spyr eflaust einhver. Af hverju er maðurinn að velta þessari spurningu fyrir sér? ...

3. Apríl 2017

Einar Ólafsson skrifar: FÁTĆKT ER PÓLITÍSK ÁKVÖRĐUN

... Efnahagsástandið á Íslandi er nú með þeim hætti að enginn íbúi landsins ætti að þurfa að búa við fátækt. Með réttri stefnu, ákvörðunum og aðgerðum geta stjórnvöld komið í veg fyrir fátækt. Fátækt er því í raun pólitísk ákvörðun.
... það breytir því þó ekki að fyrir þá sem búa við efnislegan skort er það engin sárabót þótt þeir séu hlutfallslega færri hér en annars staðar, staða þeirra er jafn sár fyrir því. En á hinn bóginn skyldi maður ætla að það sé auðveldara að ráða bug á þessum vanda eftir því sem hlutfallið er lægra og því minni afsökun að láta það undir höfuð leggjast ... Þótt efnislegur skortur sé tiltölulega fátíður hér miðað við önnur lönd gefa niðurstöðurnar í skýrslu UNICEF sannarlega tilefni til viðbragða. ...

Slóđin mín:

Annađ

Stjórnborđ

Forsíđa vefsins Stćkka letur Minnka letur Senda ţessa síđu Prenta ţessa síđu Veftré Hamur fyrir sjónskerta