Beint á leiđarkerfi vefsins

Frjálsir pennar

14. Júní 2017

Sveinn Ađalsteinsson skrifar: ŢEGAR DANIR KOMU ÍSLENDINGUM TIL HJÁLPAR OG REFSKÁKIN Í STJÓRNMÁLUM

Undirritaður skrifaði neðanskráðar hugleiðingar, eftir lestur smápistils Jónasar Kristjánssonar á vef- miðli hans.

Þjóð sem er illa að sér í eigin sögu er illa á vegi stödd. Við sem komin eru yfir miðjan aldur voru alin upp við að lesa mjög þjóðernislega, einsleita og að hluta til ranga Íslandssögu Jónasar frá Hriflu.

Mjög fáir Íslendingar hafa heyrt um það sem ég tæpi á hér að neðan, þ.e. að einasta „byltingin" sem gerð hefur verið íslensku þjóðinni til hagsbótar, stóðu danskir borgarar Kaupmannahafnar að í mars- mánuði 1786.

Jónas Kristjánsson (jonas.is), 2/6 2017 :

Sterkari en hóruhúsið
Lýðræðið er marklaust, ef það felst bara í að mæta á kjörstað eftir fjögur ár. Þú þarft að vakta lýðræðið þess á milli. Taka þátt í því að þrír bófaflokkar fá að mynda rískisstjórn út á loforð, sem þeir efna alls ekki. Þvert á móti hefja þeir þjófnað, sem ekki var boðaður fyrir kosningar. Þú losnar ekki við bófana nema með því að halda vöku þinni árið um kring. Fjöldafundir á Austurvelli hafa sýnt vald fjöldans, stundum. Líka fjöldafundur ofan við Þjóðleikhúskjallarann. Bófar eru hræddir við fólk. Hræddir við varðelda, hræddir þegar bíl er hossað, hræddir þegar eggjum er kastað í hóruhúsið við Austurvöll. Þið eruð sterkari en bófarnir.

Sveinn Aðalsteinsson,  3/6 2017 :
Þetta er nákvæmlega málið!  Hvað er til ráða fyrir heimska og ráðvillta þjóð með gullfiskaminni?    Hún hefur mjög sjaldan staðið í lappirnar, þegar á reynir. Þó hefur aðeins örlað á því, en þá í mjög skamman tíma, sbr. upphaf árs 2009 og þegar SDG var kastað út 2016.

Hvað veldur þessum bleyðuskap? Er þetta afleiðing vistarbandsins, sem varði lengur hér en jafnvel í Rússlandi, eða frá 1490 til 1894?

Fróðlegt væri að fá Kára og einhverja klára sálfræðinga til að greina hverju veldur.

Ein róttækasta breytingin í baráttu þjóðarinnar gegn kúgunaröflum varð ekki fyrir hennar tilverknað. Það var þegar borgarar Kaupmannahafnar risu upp gegn einvaldskóngi og aðli 1786 (þremur árum fyrir Parísarbyltinguna 1789).

Krafan var róttæk, en einföld. Krafan var að einvaldskonungurinn yrði sviptur völdum og þau færð danska þjóðþinginu, sem borgararnir veldu síðan þingmenn til þjónustu þegnanna. Sömuleiðis skyldu sérréttindi aðalsins brotin á bak aftur!

En síðan bættu borgararnir merkilegri kröfu við, til bjargar örsnauðri, örfámennri þjóð er var að drepast norður við Dumbshaf.

Krafa henni til handa var einnig ofur skýr. Mómælendur kröfðust að gripið yrði svo fljótt sem verða mætti til aðgerða til bjargar Íslendingum, í baráttu þeirra við óblíð náttúruöfl og fjandsamleg yfirvöld.

Á þessum tíma herjuðu Skaftáreldar - móðuharðindin (1783 - 1786). Um fjórðungur þjóðarinnar féll, að hluta til af þeim sökum, en einnig sakir vanbúnaðar eftir nær tveggja alda kúgun einokunar.

Skálholtsbiskupar höfðu löngum ásælst kostajarðir, s.s. sjávarnýtjajarðir.

Með tilkomu breskra fiskiskipa á 14. öld, reyndu Skálholtsbiskupar og konungsmenn að ná undir sig álitlegum jörðum. Þeim varð í fyrstu lítt ágengt, en eftir mesta mannfall sem sögur fara af á Íslandi,    þ.e. Svarta dauða (1402 - 1404), þegar nær helmingur þjóðarinnar féll, var eftirleikurinn þeim auðveldur.

Á örfáum árum urðu allir bændur „kostajarða" leiguliðar.

En borgarar Kaupmannahafnar í „byltingarhug", kröfðust þess að undinn yrði bráður bugur að því að jörðum þessum yrði aftur skilað til bændanna og arðráni biskupsstóls yfir 450 bestu jörðum á Suður- og Vesturlandi linnti.

Einveldi konungs var snarlega afnumið. Valdið fært þinginu, sem samdi uppkast að lögum, sem sent var íslenska þinginu til afgreiðslu.

Sendiboði Danska þingsins kom með Eyrarbakkaskipi á mjög óvenjulegum tíma til Íslands, eða á gamlársdag 1786, þ.e. uppkastið var ekki tilbúið til sendingar með haustskipunum. En það sýnir skýrt hversu mikla áherslu Danir lögðu á að málinu yrði hraðað.

Í lagauppkastinu stóð að lögin, sem gerbreyta myndu stöðu Skálholtsbiskups, annars vegar og bændaleiguliða sem endurreisa átti til að verða sjálfseignarbændur, hins vegar, skyldi taka gildi nákvæmlega einu ári eftir að uppkastið barst til Íslands, þ.e. 1. Janúar 1788!

Skálholtsstaður skyldi aflagður sem biskupssetur. Jarðirnar sem biskupar höfðu á umliðnum öldum sölsað undir sig, skyldu seldar bændum og þá helst þeim er þær leigðu.

Að sjálfsögðu urðu þar með kaupmálar að vera þannig að örsnauðir bændur réðu við að eignast þær.

Þetta fór eftir. Biskupsstóllinn fluttist til Reykjavíkur og örfáum árum síðar var Reykjavíkurprófastur (Geir „góði" Vídaliín, er bjó að Lambastöðum á Seltjarnarnesi) gerður að „Landsbiskupi", þegar Hóla- og Skálholtsbiskupsdæmi voru sameinuð 1801, eftir fráfall þáv. Hólabiskups.

Nútímafólk heldur gjarnan að allt gangi hraðar og skilvirkar fyrir sig á okkar „asatíma", en allt hafi verið ómögulegt fyrrum. Allar breytingar tekið ár og aldir.

En berum saman þessar róttæku breytingar í lok átjándu aldar, sem tók eitt ár að festa í lög og örfá ár (3 - 5) að framkvæma, annars vegar og tímann sem tekið hefur að fá nýja stjórnarskrá fyrir Ísland.

Allir sem að gerð stjórnarskrár fyrir Ísland komu (1940 - 1944), gerðu sér grein fyrir að um bráðabirgðastjórnarskrá væri að ræða, sem unnið var að í mikilli tímapressu. Ekki síður hitt að fullkomin „eining" (a.m.k. á yfirborðinu) varð að ríkja um alla þætti lýðveldisstofnunarinnar milli stjórnmálaflokka á þingi.

Sveinn Björnsson, forseti fór þegar að hreyfa við stjórnarskrármálinu á sínu fyrsta kjörtímabili (1944 - 1948). Hann hafði að markmiði að ný stjórnarskrá tæki gildi á næsta kjörtímabili forseta (1948 - 1952). Honum entist því miður ekki heilsa til að fylgja stjórnarskrármálinu eftir.

Danir sem byggðu á samskonar stjórnarskrárgrunni innleiddu nýja stjórnarskrá 1955.

En hvað hefur dvalið Íslenska ríkið í rúm 70 ár?

Svarið er einfalt. Eilíf og endalaus viðleitni ráðandi afla að missa ekki „tökin".

Vonir vöknuðu  að til breytinga drægi í kjölfar hrunsins 2008. Þrátt fyrir mikla eindrægni í mótun nýrrar stjórnarskrár, hefur ný stjórnarskrá því miður ekki orðið að veruleika, enn sem komið er.

Sérhagsmunaöflin hafa aftur, að því er virðist, náð undirtökunum. Þau sækja á, nánast á öllum sviðum, þrátt fyrir það að fylgi stærsta flokksins sé ekki nema svipur hjá sjón, miðað við fyrrum.

En styrkurinn byggir í síauknum mæli á fjármálavaldi, sem í reynd ræður mestu um hverjir völdin hafa í þjóðfélaginu.

Völdin liggja einnig hjá embættismannavaldinu í tengslum við „þungavigtaraðila" í stjórnmálunum, auk fjármálastofnana.

Sérhagsmunaaðilarnir njóta einnig liðstyrks erlendra fjármálaafla, sem sigla undir fölsku flaggi „frjálsra heimsviðskipta", ekki einungis með vörur, heldur ekki síður með þjónustu, þ.m.t. það sem fram undir þetta hefur ekki fallið undir „alþjóðlega samkeppni", s.s. vatn, orka og þess vegna almenningssamgöngur, lagnakerfi og heilbrigðisþjónusta.

Þessi síaukna útvíkkun á hvað falla skuli undir „samkeppnisþætti", sem fjölþjóðlegir auðhringar sækjast sífellt harðar eftir, hefur verið líkt við nýja gerð nýlendustefnu auðugra landa gagnvart hinum fátækari, en einnig og ekki síður arðráni gagnvart íbúum auðugustu landa heims.

Almenningur fylgist að stærstum hluta til illa með öllum þessum hræringum, sem að stærstum hluta fara fram bak við tjöldin og beinlínis höfð ákvæði í viðkomandi samningum (t.d. Tisa) að óheimilt sé að upplýsa almenning um einstök ákvæði þeirra!

Við búum við svokallað „lýðræði". Okkur er falið það mikilsverða „vald", yfirleitt á fjögurra ára fresti, að velja pólitíska fulltrúa til starfa á Alþingi. En við höfum yfirleitt ekkert um það að segja hvaða einstaklingar eru í framboði á viðkomandi framboðslistum. Þaðan af síður höfum við hugmynd um hvers konar stjórn verður mynduð að kosningum loknum! Ekki heldur hvaða stefnu hún muni hafa í einstökum málum. Ekki skortir loforðin fyrir kosningar. „Skrifaðu flugvöll" á einn frambjóðandi að hafa skipað undirdána sínum að skrá niður, sem kosningaloforð, verandi á kosningafundi úti á landi!

Allir flokkar ganga „óbundnir" til kosninga og svo hefur verið, nær undantekningarlaust, allt frá stofnun lýðveldis á Íslandi.

„Lýðræði fólksins" felst í að krossa við flokks- og framboðslistana A,B,C,D,E,F,G,H,I,K,L........Þ,Æ,Ö.

Ekkert val um til hvers sá kross leiðir, varðandi ákvarðanir teknar í lokuðum bakherbergjum um stefnumörkun og framkvæmd!                                                                                                                                                                                             Er nema von að almenningur á Íslandi sé ráðvilltur og uppgefinn á pólitísku „refskákinni", sem tefld hefur verið á Íslandi á umliðnum áratugum?

Sveinn Aðalsteinsson

 


Bréf til síđunnarRSS Fréttaveita

Frá lesendum

19. Maí 2018

SVO ER ÖNNUR TEGUND FROĐUFRÉTTA

... Þakka pistilinn um daginn um hvernig fjölmiðlamenn forheimska opinbera umræðu um stjórnmál með að slá upp fyrirsögn um ýmis mál og með viðbótinni "segir stjórnmálafræðingur" í meginmáli. Í aðdraganda kosninga halda þeir sínu striki með þetta en bæta við annarri tegund froðufrétta sem felst í því að skrifa fyrirsögn hvern dag um hvort meirihlutar standi eða falli. Í meginmáli er síðan vísað til skoðanakannana. Sífelldar fréttir af skoðanakönnunum er sennilega einföld leið til að fylla síður blaða og framkalla uppgerða spennu í stað þess að taka til umfjöllunar viðfangsefni stjórnmála og mikilvægi almannaþjónustu fyrir lífskjör. Aukið vægi ...
Sigfinnur

18. Maí 2018

BARNAVERNDAR-MÁL EIGA BETRA SKILIĐ EN AĐ RÁĐIST SÉ GEGN EFTIRLITS-AĐILUM

Sæll Ögmundur. Takk fyrir góða og tímabæra grein þína um fréttaflutning af barnaverndarmálum. Ég var rétt í þessu að lesa einkar einkennilega grein eftir Auði Jónsdóttur á vef Kjarnans, en hún virðist ímynda sér að ábending þín í lok greinarinnar um möguleg tengsl blaðamanns Kjarnans og aðila sem barnaverndarmálum - að þarna sé að finna tengsl ekkert síður en annars staðar - sé megininntakið í umfjöllun þinni. Það er afskaplega undarlegur málflutningur, órökvís og óheiðarlegur, og mér finnst þessi mikilvægi málaflokkur eiga betra skilið en slíka útúrsnúninga. Maður veltir fyrir sér ...
Þorsteinn Siglaugsson 

16. Maí 2018

GETUR EKKI ORĐA BUNDIST

Var að lesa það sem félagi Einar Ólafsson ritar. Eg get ekki orða bundist: Að jafna einni skelfilegustu harðstjórn sem mannkynið hefur nokkru sinni upplifað við Evrópusambandið botna eg ekkert í. Evrópusambandið hefur verið byggt á grundvallarmannréttindum og að útfæra lýðræði á kannski eitthvað öðruvísi hátt en íhaldinu á Íslandi hugnast. Í mínum augum er fáni Evrópusambandisin tákn um betra lýðræði og aukin mannréttindi. Og að ala á tortryggni gagnvart því sem vel hefur verið gert skil eg ekki. Vilja menn þessa endalausu vitleysu með þennan efnahagsleik með ...
Guðjón Jensson

4. Maí 2018

MÁLAVEXTIR OG MĆĐRAHYGGJA

Ég þakka þér fyrir að greina frá allri þessari uppákomu í Velferðarráði varðandi hæfni Braga. Er það ekki rétt skilið að afskipti Braga snéru aðeins að því að amman fengi að umgangast barnabörn sín áður en hún dæi? Og eins og þú segir, hefði verið ámælisvert og vanræksla ef Bragi hefði ekki haft afskipti af því. Það hefur nú komið fram að ástæða hefur verið til að Barnaverndarstofi skipti sér af/komi með athugasemdir á starfsháttum barnaverndarnefnda á t.d. höfuðborgarsvæðinu í gegnum tíðina, eins og hefur komið fram í fjölmiðlum. Ég leyfi mér að vitna í eftirfarandi: "Í umræðu sem spannst um þessa lagasetningu og aðkomu mína að henni var ég harðlega gagnrýndur fyrir að draga taum mæðra - væri mæðrahyggjumaður eins og ...
Ari Tryggvason

15. Apríl 2018

SITT SÝNIST HVERJUM

Ögmundur minn kæri. Ég hefi nú um langt skeið ekki tjáð mig varðandi mál líðandi stundar. Ég get þó ekki orða bundist hversu harkalega öfl innan VG fara gegn Katrínu okkar Jakobsdóttur. Mér finnst helv hart hversu sú er við tók af þér og ég veitti brautargengi á sínum tíma fer grimmilega fram gegn okkar frábæra formanni og kann ég henni litlar þakkir fyrir. Auðvitað stöndum við öll gegn beitingu vopnavalds og ég tala nú ekki um beitingu efnavopna, en mér finnst aðallega vera mesti hávaðinn eftir að Trump og co fóru fram og eyðilögðu efnavopnaverksmiðjurnar, þessi háværu mótmæli voru ekki mjög svo í frammi þegar Rússar og stjórnvöld í Sýrlandi voru að berja á þjóðinni. ...
Óskar K Guðmundsson fisksali

14. Apríl 2018

UTANRÍKIS-NEFND ALŢINGIS TAKI AF SKARIĐ

Albert Jónsson fyrrverandi sendiherra og núverandi fréttaskýrandi RÚV, segir í fréttum að samkvæmt foringja NATÓ styðji Ísland árásirnar á Sýrland, það standi þar til annað verði sagt. Um þetta hlýtur utanríkismálanefnd Alþingis að greiða atkvæði þegar hún kemur saman eftir helgi - eða hvað?
Jóel A.

14. Apríl 2018

LÍĐUR STRAX BETUR EN SPYR SAMT HVORT ENGIN TAKMÖRK SÉU FYRIR RUGLINU

Mér líður strax betur eftir að hlusta á fréttir RÚV og Stöðvar 2 af árásunum á Sýrland.Trump skýrði fyrir okkur hvers vegna árásirnar voru nauðsynlegar og síðan komu Guðlaugur utanríkisráherra og Katrín forsætisráðherra og sögðust hafa skilning á árásinni, hún  hefði verið "víðbúin", sagði forsætisráherra. Albert Jónsson, fyrrverandi sendiherra mætti svo í fréttir til að segja að engin stórhætta væri á ferðum, árásarþjóðirnar ætluðu ekki að fara að blanda sér í átökin í Sýrlandi, það hefði aldrei verið vilji til þess af þeirra hálfu!!! En herskipin halda áfram að safnast við Sýrlandsstrendur og Trump segir að Bandaríkjamenn séu tilbúnir að halda árásum áfram. Hann talar fyrir hönd ríkis sem tekið hefur þátt í stríðinu og ausið milljörðum til stðunings leppherjum sínum ... Eru engin takmörk fyrir ruglinu? ...
Jóhannes Gr. Jónsson

11. Apríl 2018

TIL UPPRIFJUNAR

Var fyrst núna að hlýða á viðtalið á Kjarnanum í kjölfar fundarins við V. Beeley. Verð að segja að ég dáist að þolinmæði þinni, æðruleysi og staðfestu gagnvart þessum blessuðum, að mér finnst ófaglegum frétta-gösprurum. Ég sá að Z.Brzezinski lést í maí síðastliðnum, vissi það ekki. Set þessa þýðingu á viðtali við hann á Le Nouvel Observateur 1998 þar sem hann viðurkennir að stuðningurinn við Mujahiddin hófst 1/2 ári fyrir innrás Sovétríkjanna inn í Afganistan. Við hæfi að ...
Ari Tryggvason

7. Apríl 2018

ÉG ER Í LIĐI GUĐS, ŢÚ SATANS

Egill Helgason hefur farið mikinn um fréttaflutning frá Sýrlandi síðustu daga. Hann komst að því eftir að reyndur blaðamaður sendi honum ábendingu að þeir sem ekki eru sama sinnis og almennt gerist skapi vísvitandi upplýsingaóreiðu svo réttsýnir menn missi sjónar á veruleikanum og glati trú á réttum málstað ...Það eru margar sjálfstæðar heimildir til að véfengja túlkun hernaðarvelda vesturlanda um Sýrlandsstríðið. Viðbrögð þeirra Egils og Boga um að veröldin sé ekkert flóknari en Nató-línan gefur í besta falli til kynna ...
Árni V.

7. Apríl 2018

EINHVER ÚR NĆR-UMHVERFINU, GEOGRAFÍSKU EĐA ANDLEGU

Veistu eftir hverjum þetta er haft? Þakka þér svo fyrir góða grein. "...að háskalegt væri að rugla fólk í ríminu með tali af þessu tagi; almenningur gæti hætt að trúa alþjóðlegum fréttamiðlum ef bátnum væri ruggað um of og vísað var í enn aðra „sérfræðinga" sem sögðu að ekkert alvörufólk tæki Vanessu Beeley alvarlega,..."
Ari Tryggvason


BSRBVGAlţingi

Póstlisti

Hér ađ neđan geturđu skráđ ţig á póstlista Ögmundar. Skráđir ađilar fá reglulega sent fréttabréf í tölvupósti.




Afskrá | Breyta skráningu

Frjálsir pennar

10. Apríl 2018

Hrafn Magnússon skrifar: LEIFTURSÓKN FRÁ HĆGRI

Fyrir nokkru las ég bók Þorleifs Óskarssonar, sagnfræðings, um SFR, stéttarfélag í almannaþjónustu. Félagið hét reyndar SFR, starfsmannafélag ríkisstofnana, þegar ég gegndi framkvæmdastjórastörfum fyrir félagið á árunum 1973 til 1975. Bókin kom út í apríl á liðnu ári og er heiti hennar  „Saga baráttu og sigra í sjötíu ár". Bók Þorleifs er afar fróðleg og prýdd mörgum myndum. Ég hefði talið ákjósanlegt að nafnalisti væri aftast í bókinni, en tilvísanir, heimildir og myndaskrá eru hins vegar til fyrirmyndar.  Þá eru viðtölin við ýmsa fyrrverandi og núverandi forystumenn félagsins upplýsandi og gefa fyllri mynd af starfsemi SFR. Við lestur bókarinnar sakna ég þó þess að ekki sé getið um ...

13. Mars 2018

Jón Karl Stefánsson skrifar: VARĐANDI NEIKVĆĐA UMFJÖLLUN UM VANESSU BEELEY OG TIM ANDERSON

Eins og við mátti búast vakti fyrirlestur Vanessu Beeley ásamt útgáfu bókar Tim Andersons, Stríðið gegn Sýrlandi, sterk viðbrögð, bæði jákvæð og neikvæð. Einnig var viðbúið að viðbrögðin í neikvæðu áttina væru ekki efnisleg, heldur beint gegn persónum höfundar og þeirra sem buðu Vanessu til Íslands. Það er rétt að svara bæði þeirri gagnrýni sem komið hefur upp og einnig að lýsa stuttlega því sem kemur fram í bók Tims Andersons og einnig því sem ekki kemur fram þar, um tilgang útgáfunnar og þætti þýðenda í þessu öll saman. Bók Tims Andersons er mjög ítarleg, hvað heimildavinnu varðar. Þeir sem vilja ...

3. Febrúar 2018

Einar Ólafsson skrifar: ŢEGAR NÝJA MARKIĐ SÁ DAGSINS LJÓS

Takk Ögmundur fyrir frumkvæði þitt að fundinum í dag. Það var mjög athyglisvert að hlusta á Zoe Konstantopoulou. Þegar hún var að tala um Evrópusambandið og evruna kom mér í hug klausa úr gamalli norskri skáldsögu (gamalli eða ekki, hún kom út á æskuárum okkar). Einn merkasti rithöfundur Norðmanna eftir Ibsen og Hamsun var Jens Bjørneboe, lítt þekktur hér. Merkasta bók hans, að mér finnst, kom út árið 1966, Frihetens øyeblikk. Þorsteinn bróðir minn gaf mér hana í jólagjöf árið 1970. Eftir að ég las hana var ég ekki samur maður. Ég byrjaði að þýða hana ...

Slóđin mín:

Frjálsir pennar

Stjórnborđ

Forsíđa vefsins Stćkka letur Minnka letur Senda ţessa síđu Prenta ţessa síđu Veftré Hamur fyrir sjónskerta