Beint á leiđarkerfi vefsins

Frjálsir pennar

14. Júní 2017

Sveinn Ađalsteinsson skrifar: ŢEGAR DANIR KOMU ÍSLENDINGUM TIL HJÁLPAR OG REFSKÁKIN Í STJÓRNMÁLUM

Undirritaður skrifaði neðanskráðar hugleiðingar, eftir lestur smápistils Jónasar Kristjánssonar á vef- miðli hans.

Þjóð sem er illa að sér í eigin sögu er illa á vegi stödd. Við sem komin eru yfir miðjan aldur voru alin upp við að lesa mjög þjóðernislega, einsleita og að hluta til ranga Íslandssögu Jónasar frá Hriflu.

Mjög fáir Íslendingar hafa heyrt um það sem ég tæpi á hér að neðan, þ.e. að einasta „byltingin" sem gerð hefur verið íslensku þjóðinni til hagsbótar, stóðu danskir borgarar Kaupmannahafnar að í mars- mánuði 1786.

Jónas Kristjánsson (jonas.is), 2/6 2017 :

Sterkari en hóruhúsið
Lýðræðið er marklaust, ef það felst bara í að mæta á kjörstað eftir fjögur ár. Þú þarft að vakta lýðræðið þess á milli. Taka þátt í því að þrír bófaflokkar fá að mynda rískisstjórn út á loforð, sem þeir efna alls ekki. Þvert á móti hefja þeir þjófnað, sem ekki var boðaður fyrir kosningar. Þú losnar ekki við bófana nema með því að halda vöku þinni árið um kring. Fjöldafundir á Austurvelli hafa sýnt vald fjöldans, stundum. Líka fjöldafundur ofan við Þjóðleikhúskjallarann. Bófar eru hræddir við fólk. Hræddir við varðelda, hræddir þegar bíl er hossað, hræddir þegar eggjum er kastað í hóruhúsið við Austurvöll. Þið eruð sterkari en bófarnir.

Sveinn Aðalsteinsson,  3/6 2017 :
Þetta er nákvæmlega málið!  Hvað er til ráða fyrir heimska og ráðvillta þjóð með gullfiskaminni?    Hún hefur mjög sjaldan staðið í lappirnar, þegar á reynir. Þó hefur aðeins örlað á því, en þá í mjög skamman tíma, sbr. upphaf árs 2009 og þegar SDG var kastað út 2016.

Hvað veldur þessum bleyðuskap? Er þetta afleiðing vistarbandsins, sem varði lengur hér en jafnvel í Rússlandi, eða frá 1490 til 1894?

Fróðlegt væri að fá Kára og einhverja klára sálfræðinga til að greina hverju veldur.

Ein róttækasta breytingin í baráttu þjóðarinnar gegn kúgunaröflum varð ekki fyrir hennar tilverknað. Það var þegar borgarar Kaupmannahafnar risu upp gegn einvaldskóngi og aðli 1786 (þremur árum fyrir Parísarbyltinguna 1789).

Krafan var róttæk, en einföld. Krafan var að einvaldskonungurinn yrði sviptur völdum og þau færð danska þjóðþinginu, sem borgararnir veldu síðan þingmenn til þjónustu þegnanna. Sömuleiðis skyldu sérréttindi aðalsins brotin á bak aftur!

En síðan bættu borgararnir merkilegri kröfu við, til bjargar örsnauðri, örfámennri þjóð er var að drepast norður við Dumbshaf.

Krafa henni til handa var einnig ofur skýr. Mómælendur kröfðust að gripið yrði svo fljótt sem verða mætti til aðgerða til bjargar Íslendingum, í baráttu þeirra við óblíð náttúruöfl og fjandsamleg yfirvöld.

Á þessum tíma herjuðu Skaftáreldar - móðuharðindin (1783 - 1786). Um fjórðungur þjóðarinnar féll, að hluta til af þeim sökum, en einnig sakir vanbúnaðar eftir nær tveggja alda kúgun einokunar.

Skálholtsbiskupar höfðu löngum ásælst kostajarðir, s.s. sjávarnýtjajarðir.

Með tilkomu breskra fiskiskipa á 14. öld, reyndu Skálholtsbiskupar og konungsmenn að ná undir sig álitlegum jörðum. Þeim varð í fyrstu lítt ágengt, en eftir mesta mannfall sem sögur fara af á Íslandi,    þ.e. Svarta dauða (1402 - 1404), þegar nær helmingur þjóðarinnar féll, var eftirleikurinn þeim auðveldur.

Á örfáum árum urðu allir bændur „kostajarða" leiguliðar.

En borgarar Kaupmannahafnar í „byltingarhug", kröfðust þess að undinn yrði bráður bugur að því að jörðum þessum yrði aftur skilað til bændanna og arðráni biskupsstóls yfir 450 bestu jörðum á Suður- og Vesturlandi linnti.

Einveldi konungs var snarlega afnumið. Valdið fært þinginu, sem samdi uppkast að lögum, sem sent var íslenska þinginu til afgreiðslu.

Sendiboði Danska þingsins kom með Eyrarbakkaskipi á mjög óvenjulegum tíma til Íslands, eða á gamlársdag 1786, þ.e. uppkastið var ekki tilbúið til sendingar með haustskipunum. En það sýnir skýrt hversu mikla áherslu Danir lögðu á að málinu yrði hraðað.

Í lagauppkastinu stóð að lögin, sem gerbreyta myndu stöðu Skálholtsbiskups, annars vegar og bændaleiguliða sem endurreisa átti til að verða sjálfseignarbændur, hins vegar, skyldi taka gildi nákvæmlega einu ári eftir að uppkastið barst til Íslands, þ.e. 1. Janúar 1788!

Skálholtsstaður skyldi aflagður sem biskupssetur. Jarðirnar sem biskupar höfðu á umliðnum öldum sölsað undir sig, skyldu seldar bændum og þá helst þeim er þær leigðu.

Að sjálfsögðu urðu þar með kaupmálar að vera þannig að örsnauðir bændur réðu við að eignast þær.

Þetta fór eftir. Biskupsstóllinn fluttist til Reykjavíkur og örfáum árum síðar var Reykjavíkurprófastur (Geir „góði" Vídaliín, er bjó að Lambastöðum á Seltjarnarnesi) gerður að „Landsbiskupi", þegar Hóla- og Skálholtsbiskupsdæmi voru sameinuð 1801, eftir fráfall þáv. Hólabiskups.

Nútímafólk heldur gjarnan að allt gangi hraðar og skilvirkar fyrir sig á okkar „asatíma", en allt hafi verið ómögulegt fyrrum. Allar breytingar tekið ár og aldir.

En berum saman þessar róttæku breytingar í lok átjándu aldar, sem tók eitt ár að festa í lög og örfá ár (3 - 5) að framkvæma, annars vegar og tímann sem tekið hefur að fá nýja stjórnarskrá fyrir Ísland.

Allir sem að gerð stjórnarskrár fyrir Ísland komu (1940 - 1944), gerðu sér grein fyrir að um bráðabirgðastjórnarskrá væri að ræða, sem unnið var að í mikilli tímapressu. Ekki síður hitt að fullkomin „eining" (a.m.k. á yfirborðinu) varð að ríkja um alla þætti lýðveldisstofnunarinnar milli stjórnmálaflokka á þingi.

Sveinn Björnsson, forseti fór þegar að hreyfa við stjórnarskrármálinu á sínu fyrsta kjörtímabili (1944 - 1948). Hann hafði að markmiði að ný stjórnarskrá tæki gildi á næsta kjörtímabili forseta (1948 - 1952). Honum entist því miður ekki heilsa til að fylgja stjórnarskrármálinu eftir.

Danir sem byggðu á samskonar stjórnarskrárgrunni innleiddu nýja stjórnarskrá 1955.

En hvað hefur dvalið Íslenska ríkið í rúm 70 ár?

Svarið er einfalt. Eilíf og endalaus viðleitni ráðandi afla að missa ekki „tökin".

Vonir vöknuðu  að til breytinga drægi í kjölfar hrunsins 2008. Þrátt fyrir mikla eindrægni í mótun nýrrar stjórnarskrár, hefur ný stjórnarskrá því miður ekki orðið að veruleika, enn sem komið er.

Sérhagsmunaöflin hafa aftur, að því er virðist, náð undirtökunum. Þau sækja á, nánast á öllum sviðum, þrátt fyrir það að fylgi stærsta flokksins sé ekki nema svipur hjá sjón, miðað við fyrrum.

En styrkurinn byggir í síauknum mæli á fjármálavaldi, sem í reynd ræður mestu um hverjir völdin hafa í þjóðfélaginu.

Völdin liggja einnig hjá embættismannavaldinu í tengslum við „þungavigtaraðila" í stjórnmálunum, auk fjármálastofnana.

Sérhagsmunaaðilarnir njóta einnig liðstyrks erlendra fjármálaafla, sem sigla undir fölsku flaggi „frjálsra heimsviðskipta", ekki einungis með vörur, heldur ekki síður með þjónustu, þ.m.t. það sem fram undir þetta hefur ekki fallið undir „alþjóðlega samkeppni", s.s. vatn, orka og þess vegna almenningssamgöngur, lagnakerfi og heilbrigðisþjónusta.

Þessi síaukna útvíkkun á hvað falla skuli undir „samkeppnisþætti", sem fjölþjóðlegir auðhringar sækjast sífellt harðar eftir, hefur verið líkt við nýja gerð nýlendustefnu auðugra landa gagnvart hinum fátækari, en einnig og ekki síður arðráni gagnvart íbúum auðugustu landa heims.

Almenningur fylgist að stærstum hluta til illa með öllum þessum hræringum, sem að stærstum hluta fara fram bak við tjöldin og beinlínis höfð ákvæði í viðkomandi samningum (t.d. Tisa) að óheimilt sé að upplýsa almenning um einstök ákvæði þeirra!

Við búum við svokallað „lýðræði". Okkur er falið það mikilsverða „vald", yfirleitt á fjögurra ára fresti, að velja pólitíska fulltrúa til starfa á Alþingi. En við höfum yfirleitt ekkert um það að segja hvaða einstaklingar eru í framboði á viðkomandi framboðslistum. Þaðan af síður höfum við hugmynd um hvers konar stjórn verður mynduð að kosningum loknum! Ekki heldur hvaða stefnu hún muni hafa í einstökum málum. Ekki skortir loforðin fyrir kosningar. „Skrifaðu flugvöll" á einn frambjóðandi að hafa skipað undirdána sínum að skrá niður, sem kosningaloforð, verandi á kosningafundi úti á landi!

Allir flokkar ganga „óbundnir" til kosninga og svo hefur verið, nær undantekningarlaust, allt frá stofnun lýðveldis á Íslandi.

„Lýðræði fólksins" felst í að krossa við flokks- og framboðslistana A,B,C,D,E,F,G,H,I,K,L........Þ,Æ,Ö.

Ekkert val um til hvers sá kross leiðir, varðandi ákvarðanir teknar í lokuðum bakherbergjum um stefnumörkun og framkvæmd!                                                                                                                                                                                             Er nema von að almenningur á Íslandi sé ráðvilltur og uppgefinn á pólitísku „refskákinni", sem tefld hefur verið á Íslandi á umliðnum áratugum?

Sveinn Aðalsteinsson

 


Bréf til síđunnarRSS Fréttaveita

Frá lesendum

7. Febrúar 2018

BARÁTTA ŢVERT Á LANDAMĆRI

Takk fyrir að birta fréttina um lögsóknina á hendur breska ríkinu fyrir að ætla að eyðileggja heilbrigðsiskerfið með einkavæðinu. Það er hárrétt hjá þér Ögmundur að þetta kemur okkur öllum við óháð landamærum. Ég gaf 25 pund í söfnunina og er stoltur af . Ég sé að margir eru sem betur fer að taka þátt. En þörf er á miklu fleirum. Ég vil hvetja alla sem lesa þetta að láta eitthvað af hendi rakna ... 
Jóhannes Gr. Jónsson

6. Febrúar 2018

AĐ KUNNA AĐ PLATA OG GANGA SVO Í EINA SĆNG

Verkefnisstjóra sér valdi Kata
víst stjórnarskránni breyta á
En Íhaldið Kötu kann að plata
og lét ´ana hafa Unni Brá.
...
Pétur Hraunfjörð

2. Febrúar 2018

BORGIN VILL BÓLU!

Reykjavíkurborg hefur vanrækt að styðja við Félagsíbúðir í samræmi við það sem lofað var fyrir síðustu kosningar. Í staðinn ætlar borgin að styðja byggingarfyrirtæki ASÍ, Bjarg. Vanrækslan hefur valdið því að nú á skyndilega og með andfælum að blása út stóra bólu á vegum verktakafyrirtækja, sbr, ummæli borgarstjóra; „Áhyggjur okkar lúta meira að því að það sé ekki nógu mikið af stórum og öflugum verktökum til að takast á við öll þessi verkefni ... Það væri hægt að tvö- falda kraftinn ef það væri nógu mikið af krönum og mannskap til þess að gera það,"
Sigurður Hannesson, talsmaður iðnaðarins, segir
Jóel A.

2. Febrúar 2018

SENT INN AF TILEFNI AF MANNA-RÁĐNINGU Í BRUSSEL

Engu þarf um það að spá,
þetta er gömul saga: 
Ef ráðherrarnir fara frá,
fá þeir bein að naga.

Sent inn en vísan mun vera eftir Jóhann Fr. Guðmundsson

30. Janúar 2018

ER VERKALÝĐS-HREYFINGIN AĐ VAKNA?

Mér sýnist að þau sem héldu að verkalýðshreyfingin hefði sungið sitt síðasta þurfi að endurskoða þá trú - vonandi. Ég heyri ekki betur en stefni í að tekist verði á um málefni í hreyfingunni í fyrsta sinn í langan tíma og þar megi nú kenna eldheitt baráttufólk fyrir bættum kjörum og réttindum láglaunafólks. Auðvitað er margt gott fólk fyrir í verkalýðshreyfingunni en vegna almenns doða hafa völdin verið í höndum örfárra einstaklinga. Fundir og samkomur hafa verið eins eftir matarpásu í yngstu deild á leikskóla, þá leggja sig allir. En nú horfum við til framboðs Sólveigar Jónsdóttur til formanns í Eflingu. Þar er sofandahætti aldeilis ekki fyrir að fara. Láti gott á vita!
Sunna Sara

30. Janúar 2018

LIFANDI FLOKKUR EN DAUĐUR ŢÓ

Lifandi dauður líklega er
um léleg heitin vænum
Og trúlega til fjandans fer
flest hjá Vinstri/grænum.
...
Pétur Hraunfjörð

28. Janúar 2018

LIFANDI DAUĐAN FLOKK STYĐ ÉG EKKI

Upphrópanir eftir flokksráðsfund Vinstri grænna eru að Vinda hafi lægt innan VG. Þannig sagði mbl.is frá. Flokkurinn telur sig sem sagt vera kominn í skjól og logn og sæll með sitt hlutskipti í lífinu. Mér sýnist hins vegar flokkurinn þótt á lífi, sé á góðri leið með að verða lifandi dauður. Enda kannski ekki við öðru að búast af fólki sem finnst ekki neitt, lífið sé bara tækni. Dapurlegt þykir mér þetta þó því flokkinn studdi ég á meðan mér sýndist örla þar fyrir lífsmarki en held að nú sé komið nóg fyrir minn smekk.
Bjarni

16. Janúar 2018

SÖGULEGIR SIGRAR EĐA HVAĐ?

Því er slegið upp að atvinnuveganefnd Alþingis verði nú í fyrsta skipti stýrt af konum. Af þessu stærir formaðurinn sig, Lilja Rafney Mgnúsdóttir. Inga Sæland, Flokki fólksins, verður fyrsti varaformaður og Halla Signý Kristjánsdóttir, Framsóknarflokki, annar varafromaður. Lítið vitum við um stefnu þeirra í atvinnumálum. Á sama tíma berast fréttir frá Noregi að ný stjórn sé á teikniborðinu. Saman komu þær fram á fréttamannafundi til að skýra frá þessu þær Erna Solberg, Hægri flokknum, Siv Jensen, Framfaraflokknum og Trie Skei Grande, Frjálslynda flokknum. Allt konur. Allar afturhald að mínu mati! Kynin eiga að standa jafnt að vígi í stjórnmálum. En þá á líka að sýna þeim þá virðingu að taka konur jafnt sem karla alvarlega, óháð kyni og spyrja um stefnu og innihald. Eitthvað er rangt við þessa framsetningu og ótrúlega afturhaldssamt á árinu 2018. Kannski líka svoldið niðurlægjandi - fyrir konur.
Kona

13. Janúar 2018

VALHÖLL OG BORGARSTJÓRN

Baráttan er byrjuð þar
og bjartsýnir eygja von.
Útsvars-stjarnan valin var
Vilhjálmur Bjarnason.

Eyþór Arnalds ætlar sér
oddvitasætið þarna.
En Villi víst með sigur fer
enda vinur Bjarna.
Pétur Hraunfjörð

8. Janúar 2018

SKORIĐ NIĐUR HJÁ LANDHELGIS-GĆSLUNNI Í GÓĐĆRI!

Eftir hrun voru varðskip leigð til útlanda til að mæta óhjákvæmilegum niðurskurði. Það var ekki gott en menn féllust á að það væri óhjákvæmilegt. En er óhjákvæmilegt að skera niður fjárframlög til Landhelgisgæslunnar við núverandi aðstæður þar sem peningum er hlaðið á degi hverjum inn í hagkerfið m.a. með stórauknum straumi ferðamanna? Stenst Landhelgisgæslan þetta? Nei, það gerir hún ekki enda ...
Starfsmaður Landhelgisgæslunnar



BSRBVGAlţingi

Póstlisti

Hér ađ neđan geturđu skráđ ţig á póstlista Ögmundar. Skráđir ađilar fá reglulega sent fréttabréf í tölvupósti.




Afskrá | Breyta skráningu

Frjálsir pennar

3. Febrúar 2018

Einar Ólafsson skrifar: ŢEGAR NÝJA MARKIĐ SÁ DAGSINS LJÓS

Takk Ögmundur fyrir frumkvæði þitt að fundinum í dag. Það var mjög athyglisvert að hlusta á Zoe Konstantopoulou. Þegar hún var að tala um Evrópusambandið og evruna kom mér í hug klausa úr gamalli norskri skáldsögu (gamalli eða ekki, hún kom út á æskuárum okkar). Einn merkasti rithöfundur Norðmanna eftir Ibsen og Hamsun var Jens Bjørneboe, lítt þekktur hér. Merkasta bók hans, að mér finnst, kom út árið 1966, Frihetens øyeblikk. Þorsteinn bróðir minn gaf mér hana í jólagjöf árið 1970. Eftir að ég las hana var ég ekki samur maður. Ég byrjaði að þýða hana ...

12. Október 2017

Kári skrifar: FÁEIN ORĐ UM VEGTYLLUR, SKYNFĆRI OG MANNGREINAR-ÁLIT

Mannvirðingar meta best,
máta flokka, stöður þrá.
Til Himnaríkis heldur lest,
henni vilja margir ná.

Hugtakið "vegtylla" er skilgreint í íslenskri nútímamálsorðabók svona: "sýnileg upphefð, viðurkenning eða góð staða". Mikilvægt er að hafa þessa skilgreiningu á hreinu, enda sækjast margir eftir vegtyllum sem svo eru kallaðar. Eins og skilgreiningin ber með sér, má ljóst vera að "sýnileg upphefð" er einhvers konar "upphefð" sem maður, eða menn, sýnir öðrum manni eða mönnum. Þetta er með öðrum orðum ...

27. Júní 2017

Sveinn Elías Hansson skrifar: RÍKIĐ SKERĐIR RÉTTINDI ALDRAĐRA OG ÖRYRKJA, MEĐ EIGNUM RÍKISSJÓĐS

Þegar launamenn greiða hlut af launum sínum inn í lífeyrissjóði, sem þeir eru skyldugir að gera, þá er EKKI greiddur tekjuskattur af þessum greiðslum, þannig að ríkið á hluta af þessum greiðslum þegar þær eru greiddar út og þær eignir SKERÐA réttindi lífeyrisþega. Ríkið skerðir semsagt greiðslur til lífeyrisþega, með eignum sínum. Við getum tekið einfalt dæmi til að sýna fram á þetta ...

Slóđin mín:

Frjálsir pennar

Stjórnborđ

Forsíđa vefsins Stćkka letur Minnka letur Senda ţessa síđu Prenta ţessa síđu Veftré Hamur fyrir sjónskerta