Frjálsir pennar

Í september blaði Sjúkraliðans birtist bréf frá þér til Ögmundar Jónassonar, bréf sem Ögmundur hafði reyndar þegar birt á heimasíðu sinni.  Þar sem bréfið fjallar að miklu leyti um samkomulag Félags íslenskra hjúkrunarfræðinga (Fíh) við fjármálaráðherra f.h. ríkissjóðs frá 9. júlí 2008, ákvað ég að skrifa þér lítið „letters bréf".  Ég hefði reyndar kosið að þú hefðir haft samband við mig áður en þú skrifaðir Ögmundi bréfið, því þá hefði ég getað skýrt fyrir þér þá hugsun sem liggur að baki samkomulaginu og leiðrétt misskilning. Að mínu mati er mikilvægt að muna að kjarasamningar eru hluti af starfskjörum launamanna.  Hið sama gildir um starfsumhverfi.  Ég tel afar mikilvægt að samhengi sé á milli þessara tveggja þátta.  Jákvæðasta starfsumhverfi fyrir hjúkrunarfræðinga og aðrar vaktavinnu- og kvennastéttir er m.a. að...

...Þegar þjónustufulltrúinn í bankanum sagði:  Blessuð, þú ert með sparnaðinn þinn á aðeins 11% vöxtum.  Hérna er sjóður með 23% vöxtum, alveg gulltryggður.  Fæðru aurana yfir í hann.  Auðvitað trúði fólk þessu,...Getum við treyst þeim stjórnmálamönnum sem hafa kynt undir bálinu eða a.m.k. horft á aðgerðarlausir þrátt fyrir viðvaranir, sem þessir velvitandi hlógu að?  Það er talað um að gera úttekt á málinu, gefa út hvít bók.  Það hlýtur að verða kolsvört bók.  Við getum ekki treyst mörgum Íslendignum til þess.  Í verkið verða að fara færustu erlendir sérfræðingar sem völ er á, til þess að vinna verkið þarf algerlega hlutlausa aðila.  Og  þegar endurreisnin hefst verðum við að ganga hægt um.  Því miður hefur okkar þjóð oft haft til siðs að vaða fram án þess að gá niður fyrir fætur sér.  Þetta reddast.  En það reddast ekki í höndum misviturrra landa okkar, bankamanna, eftirlitsmanna og ekki síst stjórnmálamanna.  Vonandi verða þessir ....

Á yfirstandandi bulltímum um
,,þjóðarsamstöðu" gengur nú ríkisstjórnin með betlistaf að lánasnapi þannig að skuldsetja megi hvert íslenskt heimili um tugi milljóna. Aðeins eitt stórlánið sem fer strax til skuldagreiðslu, þetta frá Alþjóðabankanum og Norðurlöndunum leggur sig á 16 milljónir á hvert íslenskt heimili segir Viðskiptablaðið. Nú á ríkið að skrá sig að auki fyrir hundraða milljarða skuld við breska ríkið vegna Landsbanka-glæpanna. Áfram verður  strokkað  því mörg önnur Evrópuríki undirbúa álíka kröfugerð. Glitnis... Allt þetta ferli er sönnun á að ráðmenn Íslands telja sig meðseka og ábyrga fyrir þeim efnahags-landráðum,sem framin hafa verið undanfarin ár. Allt taut Geirs Haarde um frábæra stöðu ríkissjóðs ber vott um ófyrirgefnalegar blekkingar. Málið snýst ekki einungis um kunna ágalla kapítalisma og nýfrjálshyggju. Þetta er afbrotamál sem snýst um stórþjófnaði, peningaþvætti, skjalafals, bókhaldssvik, ótrúlega fjárglæfra...

Eftir hrunadans kapítalismans á Íslandi er spurning hvað á að gera við rústirnar hér á Reykjavíkursvæðinu þar sem snúningurinn um gullkálfinn var hvað hraðastur. Víða standa hálfbyggðar íbúðablokkir og smám saman hlýtur nú að takast að ljúka við þær. Líklega er verra með margs konar skrifstofuhallir, sem lítil verkefni verða fyrir í nánustu framtíð. Þeim ætti þó að vera hægt að breyta fyrir einhvers konar léttan iðnað eða jafnvel í íbúðir. En eitt er það hús sem mjög er óljóst hvað hægt er að gera við, svokallað ráðstefnu- og tónlistarhús við Austurhöfnina. Til þess var stofnað af sjálfumgleði og ofmetnaði hins nýríka. Valinn var líklega aldýrasti grunnur...

Fyrir um tveimur árum síðan bentir þú á að jöfnuði og réttlæti á Íslandi væri ekki fórnandi fyrir bankanna. Frekar mættu hinir síðarnefndu fara úr landi en að það gerðist. Við þekkjum báðir hversu margir bjuggust ókvæða við og réðust að þér og flokki okkar Vinstrihreyfingunni - grænu framboði. Í ljósi nýjustu tíðinda er fróðlegt að rifja upp ummæli manna. Veit að lesendur síðunnar hafa áhuga því að skoða eftirfarandi hlekki (persónulega finnst mér að margir skuldi þér afsökunarbeiðni). Sjá eftirefarandi slóðir....:

 

Á tímum sem þessum þarf að vanda sig verulega því orð eru dýr og gjörðir líka. Fólk er dofið, hrætt og lifir í óvissu með framtíðina og færri en oft áður eru í stakk búnir til að taka þátt í lýðræðilegri umræðu. Þetta er hættulegt ástand. Fólk er sofandi á verðinum, fjölmiðlum snarfækkar og allir prentmiðlar eru allt í einu komnir í eigu sama fólks sem með svo árangursríkim hætti hefur komið þjóðinni í skuldafangelsi til framtíðar. Aldrei hefur hins vegar verið mikilvægara að tala saman, skiptast á skoðunum, vanda til ákvarðana og veita stjórnvöldum aðhald.
Mér rann kalt vatn milli skinns og hörunds þegar ég heyrði í álitsgjafa í Silfri Egils í gær segja eitthvað á þá leið að nú megi ekki eyða tíma í að koma á framfæri pólitískri sýn í kynjapólitík eða Evrópuhugsjón eða svoleiðis. Nú þurfi að bjarga landinu. Einmitt það já. Þetta eru þær raddir sem ...

Þjóðin hefur á nýjan leik eignast Landsbankann og Glitni. Það er víst hálfvegis búið að banna fólki að ásaka þá óráðsíumenn sem keyrðu bankann í þrot með vafasömum fjárfestingum og margs háttar einkasukki, svo ekki skal farið út í það að sinni. Eðlileg krafa er þó að sækja þau verðmæti sem hægt er að handfesta hér á landi og óráðsíumennirnir hafa hrifsað til sín af eignum bankans og ekki komið undan til útlanda. Hins vegar er ástæða til að velta fyrir sér hvernig hægt er að nota „eignasafn" bankans þjóðinni til hagsbóta. Ekki seinna en á morgun á að taka málverkasafn Landsbankans, sem...

Það er fullkomlega óáhugavert hvort við stöndum með Davíð Oddssyni eða Jóni Ásgeiri í uppgjöri síðustu daga. Við megum ekki láta troða okkur í þá skítaholu að taka afstöðu  með mönnum sem bera báðir ábyrgð á ástandinu. Davíð fór fremstur í flokki einkavæðingarinnar og lét bankana fyrir lítið fé vegna hugmyndafræði sem hefur úrelst hraðar en mjólkin í ísskápnum síðustu daga. Þá talaði Jón Ásgeir ekki um bankarán, en einkavæðing ríkisbankanna var sennilega stærsta bankarán Íslandssögunnar ef við ætlum að metast á annað borð. Jón Ásgeir tók glaður þátt í breyttu umhverfi sem gerði honum kleift að höndla með milljarða til og frá og hagnast á ógnarhraða. Jón Ásgeir, Björgúlfarnir, Bjarni Ármannsson, Þorsteinn Már og aðrir bubbar nýttu sér til hins ýtrasta lágmarks regluverk í anda nýfrjálshyggjunnar ásamt einkavæðingu ríkisstjórnarinnar og biðu svo ...