Frjálsir pennar

Að undanförnu hefur umræða um fordóma verið fyrirferðarmikil í íslenzku samfélagi.  Ekki er alveg ósennilegt að fyrirferðin tengist því þungunarástandi sem jafnan skapast þegar þingkosningar eru í nánd.  Stjórnmálaflokkarnir vilja fá að vita hvaða fylgi þeir „eiga" tryggt svo markviss sókn megi hefjast í fylgi annarra flokka.  Engan afla virðist lengur að hafa á grunnslóð og því er nú sótt á djúpið.
Jæja, og hvað er konan að fara?  Enginn kannast við að hafa fordóma af því það er svo ljótt.  Fólk vill hafa opna umræðu, horfast í augu við staðreyndir eða er bara raunsætt.  Orðræðan undanfarnar vikur hefur einkum snúizt um fjölgun útlendinga á Íslandi.   Sumir eru reyndar svo hræddir við að verða ásakaðir um fordóma að þeir geta ekki einu sinni sagt útlendingar, heldur tala um ...

Það hefur verið dálítið sérstakt að fylgjast með viðbrögðum héðan og þaðan við þeirri tilraun sem formaður Framsóknarflokksins gerði nýlega til að losa sig við einn versta erfðagripinn í búinu sem Halldór Ásgrímsson lét honum eftir í sumar. Með hæfilega tæknikratískri loðmullu um ófullnægjandi ákvarðanatökuferli og rangar forsendur kom Jón Sigurðsson því í loftið að stuðningur ríkisstjórnarinnar við innrásina í Írak 20.03.2003 hefði ekki átt rétt á sér. Flokkssystir Jóns í utanríkisráðuneytinu, Valgerður Sverrisdóttir, fór ekki dult með þá skoðun sína að gamla línan væri betri í málinu. Miðað við þær upplýsingar sem hefðu legið fyrir á sínum tíma, hefði stuðningurinn verið réttur og hún myndi leggjast á sömu sveifina á sömu forsendum enn þann dag í dag. Varaformaður Sjálfstæðisflokksins, Þorgerður K. Gunnarsdóttir, fór með nálega sömu þuluna þegar fréttastofa Sjónvarpsins spurði hana út í málið...

...Í þessu ljóði er farið í flugferð upp jökulfljótin á Norðausturlandi, Jökulsá á Fjöllum og Jökulsá á Dal, sem nú er verið að afmá af yfirborði jarðar. Farið er og stiklað yfir eldfjallasvæðið norður af Vatnajökli sem á sér engan líka í heiminum, yfir Herðubreið, einstæðan stapa sem varð til í samskonar eldgosi undir ísaldarjökli og eldgosinu í Gjálp, - yfir Öskju þar sem tunglfarar komu 1967 og Rudloff og Knebel hurfu 1907 og síðan hefur verið reimt, - þar næst yfir Kverkfjöll þar sem m. a. rennur volg á í íshelli. Að lokum er farið snöggt yfir Þingvelli, Heklu, Kverkfjöll og Öskju og niðurstaðan dregin saman. Hér kemur þetta í heild. Mestur hluti ljóðsins er...

Þótt ég skammist mín ekki neitt sérstaklega fyrir það að þjóð mín sé yfirleitt hálf, þá skammast ég mín svo sannarlega fyrir þann helming hennar sem styður helmingaskiptaveldið. Ég sagðist í sjónvarpsviðtali um daginn, ekki vilja þurfa að skammast mín fyrir að vera Íslendingur, sagði að ég væri búinn að fá nóg af spillingunni og ætlaði af þeim sökum að stökkva í stjórnmálin og bjarga því sem ég get hugsanlega bjargað. Ég hef þurft að hugleiða skömmina oft og mörgum sinnum í þeirri stjórnartíð sem brátt er á enda. Ég vissi ekki hvert ég ætlaði þegar ég las um það í blöðunum að íslenska þjóðin væri komin í stríð við Írak. Og ég hef margoft komist ansi nálægt því að blygðast mín fyrir þjóð mína þegar ég hef horft á það hvernig áformum um virkjanaframkvæmdir og stóriðju hefur verið þvingað gegnum þingið og...

Sú lýðræðislega ákvörðun bæjarstjórnarinnar í Hafnarfirði 2002, að Hafnfirðingar skyldu fá að kjósa um allar stórar ákvarðanatökur bæjarins eru þakkarverðar og ómetanlegar. Því þurfum við að kynna okkur málið frá öllum hliðum og spyrja spurninga. Er hagkvæmt fyrir okkur Hafnfirðinga að samþykkja stækkun verksmiðjunnar í Straumi? Er það hagkvæmt fyrir okkur Íslendinga að virkja meira, sökkva stærra landi, bora í fleiri eldstöðvar, eingöngu til þess að geta annað sífellt viðbótar  kröfum útlendra auðhringa, til að fá  ódýra orku á okkar fagra landi. Er ekki búið að virkja nóg í bili? Er ekki gott að staldra aðeins við? Ég nem við Háskóla Íslands. Þar  flutti  Bjarni Bjarnason, framkvæmdastjóri orkusviðs Landsvirkjunar, erindi og lofaði framkvæmdagleði og framsýni fyrirtækisins og virtist mikið framundan. Eftir klukkustundar langa tölu, mátti salurinn koma með fyrirspurnir. Ég spurði...

Okkur er uppálagt að sýna góðvild og fyrirgefa þeim sem gert hafa á okkar hlut. Okkur er sagt að það sé heilbrigt að menn fái uppreist æru, jafnvel þótt eftir brautum klíkunnar sé farið. Okkur er kennt í æsku að best sé að bjóða vinstri vangann þeim sem hefur löðrungað okkur á þann hægri. Fyrirgefningin er þannig athöfn heiðarleikans og hún gerir þá kröfu að við horfum á verk manna, metum þau og reynum að trúa því að brotamaðurinn muni aldrei framar brjóta af sér. En okkur er hvergi bannað að efast...:
Ég fyrirgef með ást og yl
öllum sem ég þekki
en þegar allt ég tíni til,
þá treysti ég þeim ekki.

...Við eigum að fagna því fólki sem vill raunverulega koma til okkar kalda lands og taka þátt í okkar samfélagi.  Við eigum að  gera það sem hægt er að kenna því okkar tungu, okkar siði og viðhorf.  Við þurfum ekki að samþykkja öll viðhorf og skoðanir þessara nýju heimilismanna.  Þeir þurfa líka að taka tillit til okkar, þeir eru að ganga ínní samfélag okkar, ganga undir okkar gildi, okkar trúbrögð og siði.  Þeir sem ekki geta það munu eflaust fara burt og við því er ekkert að segja. Um aldir hefur komið hingað fólk frá öðrum löndum sem hefur auðgað okka rmenningu. Það sama er að gerast núna, kannski í meira mæli en fyrr, en við eigum að hafa styrk að takast á við það ...Íslendingar ásamt mörgum fleiri þjóðum fluttu í stórum stíl til Vesturheims á þarsíðustu öld.  Við héldum okkar siðum en féllum að fulllu inní það þjóðfélagt sem við komum til.  Það sama viljum við frá þeim sem ætla að búa hjá okkur til framtíðar.   Þeir samþykki okkar menningu, við njótum góðst af þeirra menningju,  það sem á milli ber verðum við að ræða hispurslaust og vandamál eru til þess að leysa...

Enda þótt Jón Magnússon lögmaður og Magnús Þór Hafsteinsson þingmaður séu ekki endilega heppilegustu mennirnir til að hefja umræður um „útlendingavandamálin”, vegna þess að óneitanlega örlar á óæskilegri þjóðrembu hjá þeim, þá er alveg ástæðulaust fyrir „virta” stjórnmálamenn” eins og Steinunni Valdísi óskarsdóttur, að fara á límingunum þótt þeir taki til máls um efnið. Það er að minnsta kosti alveg á ystu mörkum að kalla mennina rasista þótt þeir kunni að komast óheppilega að orði. Hvert mannsbarn veit að undanfarin misseri hafa mörgþusund útlendingar komið hingað til lands í atvinnuleit. Sumir halda því meira að segja fram að þenslan og allt það sé þeim að kenna, þótt hver skynug manneskja hljóti að sjá að eftir þessu vinnuafli hefur verið kallað til þess að koma því í verk sem hefur skapað þensluna...