Frjálsir pennar

...Alltaf þegar kvennabaráttan rís hátt verður andstaðan við hana og gagnrýnin líka sýnileg og konur eru settar í þá stöðu að verja baráttuna og  púðrið sem fer í hana. Því miður gerist þetta jafnt meðal sósíalista og kapítalista. Í einstaklingsmiðaða samfélaginu okkar er sjónum núna beint að körlunum sem eru á tekjubotninum og afanum sem þorir ekki lengur að knúsa barnabörnin sín af því femínistar  fara offari ...Háskólar eru fullir af konum að reyna að hífa upp skammarleg laun með því að afla sér aukinnar menntunar, en hún skilar sér einfaldlega ekki. Þetta er orðin svo gömul tugga að hún er varla með bragði lengur, þess vegna verður að ...

...Það þýðir að ég tek eftir mismunun stéttanna í samfélaginu á undan mismunun kynjanna, þar að auki finnst mér að þessi afstaða hjálpi mér heldur en hitt til að sjá misrétti kynjanna. Ég lít ekki svo á að það sé sprottið af því að karlar séu vondir við konur heldur afleiðing og fylgifiskur stéttaskiptingarinnar og misskiptingar auðsins. Ég er þess vegna gersamlega ósammála Páli Hannessyni um að allir femínistar hljóti að vera bandamenn vinstrisinna/jafnaðarmanna um að koma á betra þjóðfélagi. Þannig eru til hópar femínista sem jafnframt eru til hægri í stjórnmálum, frjálshyggjumenn. Þeirra áhugi á jafnrétti kynjanna felst ekki síst í því að konur komist að kjötkötlum valds og eigna til jafns við karlana,  en það er ekkert í viðhorfum þeirra sem bendir til ...

...Ef til vill varð þetta til þess að ég fór að velta fyrir mér hvað væru peningar og hvað lægi á bak við þá. Þetta er flókið fyrirbæri en ég held að Marx og félagar hafi opnað augu mín og margra annarra, um að peningar sem slíkir eru ávöxtun á vinnu og framleiðslu annarra. Glæsileg verksmiðja þar sem ekkert er fólkið er verðlaus eins og húsið þar sem enginn vill búa og engin er atvinnan. Það er bankanna og fjármálastofnananna að sjá til að sparnaður okkar ávaxtist þannig að við getum lifað sómasamlegu lífi þegar við eldumst. Aðal sparnaður almennings er í gegnum lífeyrissjóðina og er hann umtalsverður. Því miður er það svo að kapíalistunum, sem stjórna fjármálakerfum heimsins er ekki treystandi og heldur ekki á þeirra valdi að hafa þar áhrif á nema að litlu leyti. Ástæðurnar eru margar. Sumt er fyrirséð um annað ríkir ...

Einhver bankinn tilkynnti okkur um daginn að einn milljarður á viku væri sú upphæð sem flokkast þar á bæ undir hagnað. Auðvitað er eitthvað af þeim smámunum sótt til útlanda, en stór hluti er sóttur til okkar hér á skerinu í formi vaxta, verðtryggingar og þjónustugjalda af ýmsum toga. Ekki hafði ég neitt á móti því á sínum tíma að Landsbankinn færi úr eigu ríkisins, mér þótti hann að ...Og í dag sitjum við uppi með það sem þótti skyndilega réttlætanleg ráðstöfun, þegar þeir spenakálfar sem nú eru að verða ellihrumir höfðu blóðmjólkað kerfið; hin einkennilega verðtrygging lána var tekin upp – þetta fyrirbæri sem menn kölluðu einnig vísitölubindingu hér í eina tíð. En þetta varð til þess að snúa dæminu endanlega alþýðunni í óhag. Nú varð skyndilega hægt að lána öllum, ekki bara nokkrum útvöldum, því nú gerðist það að fólk borgaði alltaf ...
Kristján Hreinsson, skáld

Helgi vinur minn Guðmundsson veltir því fyrir sér í grein á Ögmundi.is hvort íslenskt þjóðfélag sé kynskipt eða stéttskipt. Er á honum að skilja að þjóðfélagið sé ekki lengur álitið stéttskipt heldur sé það með röngu talið kynskipt. Og að þetta hörmungarástand sé helst “talsmönnum kvenna” að kenna. “Svo vel hefur talsmönnum kvenna tekist upp í að halda jafnréttisumræðunni vakandi að því er líkast að þjóðfélagið sé ekki lengur stéttskipt heldur kynskipt,” skrifar Helgi. Af þessu leiði rangar áherslur í baráttunni fyrir betri heimi auk þess sem karlar séu ýmist hafðir fyrir rangri sök eða að hlutur þeirra sé fyrir borð borinn. Afleiðingin sé sú að fólk sem tekur þátt í og stýrir umræðunni, líti fram hjá slæmum hlut láglaunafólks, þar sem fyrir má finna, konur, karla og útlendinga. Mér finnst þessi grein Helga vera allsérkennileg ...

Svo vel hefur talsmönnum kvenna tekist upp í að halda jafnréttisumræðunni vakandi að því er líkast að þjóðfélagið sé ekki lengur stéttskipt heldur kynskipt. Þannig urðu til að mynda talsmenn Odda, stærstu og virðulegustu prentsmiðju landsins, eins og barðir hundar, þegar femínistar urðu óánægðir með birtingu þeirra á gömlum málsháttum í dagbók sinni. Þeir báðust  afsökunar á að hafa ætlað að segja þjóðinni frá því hvernig menn hugsuðu í gamla daga og stofnuðu þegar til nýtísku bókabrennu... Á hinn bóginn lyktar þessi tillaga af því að einhverjum hluta verkalýðsforystunnar þyki ekki ómaksins vert að huga sérstaklega að lágstéttunum á baráttudegi verkalýðsins. Það er einhver smáborgaralegur millistéttarblær á þessari hugmynd – æ verum ekki að vasast í leiðindamálum á 1. maí, leikum okkur heldur! ...