Frjálsir pennar

Þegar ég var unglingur þá orti ég lítið ljóð sem var á þessa leið...
Þetta minnir mig einhvernveginn á tímann og Símann, því tíminn sem leið frá því kjötkatlafurstar einkavæðingar vildu fyrst gefa Símann og þar til þeir gáfu hann, var á margan hátt einkar dýrmætur tími. Mér er sagt að einkavinavæðingarnefndin hafi...Svo er það annað sem tengir saman tímann og Símann, og það er sá tími sem er liðinn frá því nýir eigendur Símans lofuðu að hagræðingin myndi nú ekki hafa í för með sér neina sérstaka annmarka fyrir landsbyggðina, og þar til þessir sömu eigendur byrjuðu að segja upp starfsfólki úti á landi. Svo kemur önnur skemmtileg tenging upp, en það er...

Flugvöllurinn í Vatnsmýri á að vera þar sem hann er, allt þar til menn hafa fundið lausn sem er sambærileg eða betri en sú sem nú er að virka. Auðvitað eru menn alltaf að koma með lausnir, en þær lausnir sem þegar hafa komið fram í máli þessu eru hver hinni verri. Sumar hverjar jafnvel svo kjánalegar að á þær er ekki hægt að minnast ógrátandi. Mál þetta má ekki sækja á þeirri forsendu einni, að menn vilji eignast dýrt land undir byggingar svo þétta megi byggð í borginni, því slík hugsun nær ekki að segja okkur hvernig flugsamgöngurnar eiga að vera um ókomin ár. Og það er einfaldlega ekki nógu skýr hugsun, að setja af stað samkeppni um skipulag í Vatnsmýrinni, á meðan framtíð flugsamgangna milli landsbyggðar og höfuðborgarsvæðis hangir í lausu lofti. Það er ekki heldur nóg að ...

...Sjónum okkar hefur líka verið beint að misrétti á öðrum sviðum, í stjórnmálum, þar sem peningavaldið er og inni á heimilum þar sem allt of margar konur búa við öryggisleysi og ógn. Margt er óunnið í kvenfrelsismálum en kvenfrelsi er forsenda þess að jafnrétti náist. Ef kvennabarátta síðustu aldar hefur kennt okkur eitthvað hlýtur það að vera að jafnrétti næst ekki af sjálfu sér. Til að ná jafnrétti þarf stöðuga baráttu bæði í vörn og sókn. Það er svo sannarlega tilefni til að íslenskar konur – og karlar, snúi bökum saman í baráttunni og sýni að sá hugur sem einkenndi 24. október fyrir þrjátíu árum síðan býr enn í okkur. Mætum öll í kröfugöngu klukkan þrjú á mánudaginn og göngum fylktu liði undir slagorðinu „konur höfum hátt“ niður á Ingólfstorg. Gerum 24. október 2005 að upphafi endaloka kynjamisréttis...

...Ég myndi stofna fjölmiðla og byrja á dagblaði (þó nú væri, fyrrverandi ristjóri Þjóðviljans!). Ef vel gengi myndi ég sennilega færa út kvíarnar, en látum það liggja á milli hluta. Hverskonar blað myndi ég stofna og hverjir fengju vinnu á því blaði og á hvaða forsendum? Til að einfalda skilgreiningarnar myndi ég stofna vinstri sinnað blað, gagnrýnið á misréttið sem viðgengst í samfélaginu og heiminum öllum – en um leið skemmtilegt blað með fjölbreyttu innihaldi. Á þessum forsendum myndi ég ráða ritstjóra sem síðan réði sér samstarfsmenn á ritstjórnina og framkvæmdastjóra til að sjá um fjármálin og annað starfslið. Myndi ég ráða Styrmi Gunnarsson, Hannes Hólmstein, Þorgerði Katrínu Gunnarsdóttur eða Ingu Jónu Þórðardóttur sem ritstjóra? Eða Kjartan Gunnarsson sem framkvæmdastjóra? Að sjálfsögðu ekki. Ég myndi ekki ráða hægri mann til að ritstýra vinstri sinnuðu blaði, ekki frekar en Árvakur myndi ráða Steingrím J. og Ögmund til að ritstýra Mogganum. Þetta skilja allir. Ég myndi segja ritstjóranum að „misnota” blaðið alveg miskunnarlaust gegn...

Allt frá þeim degi er Jón Ásgeir Jóhannesson neitaði að greiða tíund í sjóði Sjálfstæðisflokksins, hefur fyrirtækið Baugur verið í sóttkví Davíðs Oddssonar. Smithættan var talin svo mikil að öllu var fórnað til að koma í veg fyrir þann faraldur sem út gat brotist. Baugur rann af fingri blárrar handar, sjúklegur farsi var farinn af stað og eitthvað varð til bragðs að taka. Forsöguna þarf að rekja alltaf annað slagið svo þjóðin sofni ekki á verði. En aðalatriðin eru örfá, um leið og þau eru öll afar mikils virði. Davíð Oddsson, eða hvað hann nú heitir sá ónefndi maður, vissi um ráðabrugg Jóns Geralds, þegar upp kom hið sérkennilega mútumál...Og það er ábyggilega ekkert annað en tilviljun að Björn Bjarnason, dómsmálaráðherra, skuli halda því fram að yfirvöld dómsmála hafi ekki sagt sitt síðasta í Baugsmálinu. Ef einhver maður er alvarlega innvígður í Sjálfstæðisflokkinn, þá er það Björn Bjarnason og hann veit eflaust hvað er hægt að gera í stöðunni...

Hannes Hólmsteinn Gissurarson prófessor við Háskóla Íslands hefur orðið að breyta hefðbundnum lofgreinum sínum um Davíð Oddsson í eftirmæli...Og hvað situr svo þjóðin uppi með núna? Jú nokkurnveginn þetta: Sömu aðilar – Baugur auðvitað – ráða ekki bara mörgum sjónvarpsstöðvum, blöðum og tímaritum – þeir ráða líka fjarskiptafyrirtæki og tölvuþjónustu (fyrir utan allt annað). Afleiðingin er sú að nú er komin upp ný tegund af tortryggni í samfélaginu. Hvernig stendur á því að tölvupóstur sem fer í gegnum netþjónustu hjá móðurfyrirtæki Fréttablaðsins lendir inná ritstjórn blaðsins? Og hvernig stendur á því að framkvæmdastjóri Sjálfstæðisflokksins er á fundi með ritsjóra Morgunblaðsins til að leiðbeina um val á lögfræðingi í málaferlum gegn Baugi? Niðurstaðan er þessi...