Annað

...Ekki man ég hvort þingmenn Samfylkingarinnar, sem gagnrýnt hafa niðurskurð til vegamála að undanförnu hafi horft í eigin barm og spurt: Hvar var ég þegar atkvæði voru greidd um Kárahnjúkavirkjun? Ekki veit ég hvort Dagur B. Eggertsson hafi spurt sjálfan sig þessarar spurningar. Staðreyndin er nefnilega sú að þegar þessar ákvarðanir voru teknar var Vinstrihreyfingin grænt framboð ein um það á Alþingi að vara við nákvæmlega því sem nú er að gerast. Hið sama var uppi á teningnum í stjórn Reykjavíkurborgar...

...Hvað er Morgunblaðið að fara með þessari yfirlýsingu? Á hvern hátt getur það hugsanlega flokkast undir sérhagsmunagæslu að vilja tryggja sem allra best gæði þeirrar matvöru sem er á boðstólum í landinu? Er það ekki spurning um almannahagsmuni? Gildir ekki hið sama um áherslu BSRB á hollustu og framleiðsluöryggi?  Er það ekki spurning um almannahag? Og hvað með byggðasjónarmið og atvinnuöryggi fólks sem starfar í landbúnaði og tengdum greinum; er svo komið á Íslandi, að ekki megi lengur minnast á slíkt án þess að vera sakaður um ámælisvert hagsmunatal og að ganga erinda sérhagsmuna?
Frést hefur að Morgunblaðið sé að flytja höfuðskrifstofur sínar. Af þessum skrifum blaðsins mætti halda að ritstjórnin væri að flytja af landi brott og hefði sagt sig úr lögum við ...

Ég tek undir með Hafdísi Guðmundsdóttur í bréfi sem birtist hér á heimasíðunni um hve gleðilegt það alltaf er að heyra í fólki sem þorir að standa á sannfæringu sinni. Hafdís vitnar í viðtal við Laufey Erlu Jónsdóttur, sem ásamt fleiri landvörðum, þurfti að sæta ofsóknum af hálfu yfirvalda þegar þau flögguðu í hálfa stöng 19. júlí árið 2002. .. Hér vísar hún í Kárahnjúkavirkjun en 19. júlí árið 2002 var undirrituð viljayfirlýsing um að ráðist yrði í þá framkvæmd. Í bréfi sínu rifjar Hafdís upp hlut ráðherra Framsóknarflokksins í aðförinni að landvörðunum og einnig að hollt sé að gleyma því ekki að allir stjórnmálaflokkar á Alþingi, að undanskilinni Vinstrihreyfingunni grænu framboði, hafi stutt Kárahnjúkavirkjun...

Birtist í Morgunblaðinu 19.07.06.
...Óumdeilt er að íslensk landbúnaðarvara er í hágæðaflokki og væri það mikil skammsýni að grafa undan henni með því að veikja undirstöður hennar á markaði þar sem sveiflukennt verðlag réði úrslitum. Undirboð og tímabundnar verðsveiflur gætu haft varanlega neikvæð áhrif á íslenskan landbúnað, sem er þegar allt kemur til alls, smár og viðkvæmur og þarf á ákveðnum stöðugleika að halda. Íslenskur landbúnaður er miklu mikilvægari í menningarlegu, félagslegu og atvinnulegu tilliti en umræðan, eins og hún birtist tíðum þessa dagana, gefur tilefni til að ætla. Þröng verðlagsnálgun er í reynd gamaldags og skammsýnt viðhorf...

Krafturinn í íslenskum listamönnum er með ólíkindum. Á nánast öllum sviðum listalífsins eigum við á að skipa verulega færu fólki – í sumum tilvikum afburðalistamönnum...Almennur áhugi á listum og menningu örvar ungt fólk til dáða. Gróskan elur þannig af sér grósku...En það er ekki nóg að kveikja áhugann með verðandi listamönnum. Hann verður að vísu til þess að hæfileikafólkið  finnst og er virkjað, en að sjálfsögðu þurfa hæfileikarnir að vera til staðar! Það er þarna sem ég hef staðnæmst í þönkum mínum; yfir því hve magnaðri sveit hæfileikafólks í listalífinu við eigum á að skipa. Á þetta vorum við sem sóttum tónleika í Listasafni Sigurjóns Ólafssonar rækliega minnt í gær þegar Þorbjörn Björnsson, baritónsöngvari söng þar fyrir fullu húsi...

...Eftir stendur þá spurningin, hver er það sem tekur hina pólitísku ákvörðun? Í forsvari í fjölmiðlum hefur verið Björn Ingi Knútsson, flugvallarstjóri á Keflavíkurflugvelli. Tók flugvallarstjórnin þessa ákvörðun eða var það utanríkisráðherrann, en vel að merkja þá heyrir Keflavíkurflugvöllur undir utanríkisráðuneytið og er Valgerður Sverrisdóttir, utanríkisráðherra því ábyrg fyrir því sem þarna er að gerast fyrir hönd ríkisstjórnarinnar, sem að sjálfsögðu endanlega ber ábyrgðina. Sú spurning sem óneitanlega vaknar er hvort hér sé á ferðinni þjónkun við einakfyrirtæki, sem vilja hagnast á þessari starfsemi. Það hefur verið kallað einkavinavæðing. Á henni er þjóðin búin að fá sig fullsadda...

...Einnig hafa mér borist umvandanir og varnaðarorð þar sem hvatt er til hófsemi í umræðunni. Allt er þetta vel meint. Af viðbrögðum fólks úr báðum herbúðum ræð ég hins vegar hve bælt vandamál er hér á ferðinni. Fólk sem haldið er sjúklegri spilaáráttu, og þá ekki síður aðstandendur þeirra, vilja umræðu um vandann, þótt þeir eigi illmögulegt að taka þátt í henni; þeir sem fá afraksturinn í vasann vilja helst að um vandann sé þagað. Háskóli Íslands og líknar- og hjálparstofnanir á borð við Rauða kross Íslands, Landsbjörg og SÁÁ, sem hagnast á spilavítisélum, verða að axla ábyrgð í þessu efni og það gera þau á þann hátt einan að segja sig algerlega frá fjáröflun af þessu tagi. Augljóst er að það ætlar að  reynast þessum aðilum þrautin þyngri. Í reynd eru það tveir aðilar sem háðir eru spilafíkninni: Sá sem spilar og hinn sem hagnast á sjúkleika hans. Að sumu leyti er síðara hlutskiptið...

Birtist í Morgunblaðinu 08.07.06.
Föstudaginn 30. júní ritar Sturla Böðvarsson samgönguráðherra grein í Morgunblaðið undir fyrirsögninni "Verðum að leita allra leiða". Greinin er svargrein við skrifum mínum þar sem ég gagnrýni ásetning ráðherrans um einkaframkvæmd í ýmsum vegaframkvæmdum sem framundan eru ... Staðreyndin er því miður sú að á seinni árum hefur einkavæðing - hvort sem hún kallast einkaframkvæmd eða öðrum nöfnum - verið á dagskrá svo mjög að þau hagkvæmnissjónarmið sem ráðherrann kallar eftir hafa verið látin lönd og leið...

...Fulltrúa þessa kerfis er nú – einmitt nú þegar heimurinn er að vakna til vitundar um hættuna, sem stafar af ráðandi öflum í Bandaríkjunum -  boðið sem sérstökum heiðursgesti að Bessastöðum. Hvers vegna í ósköpunum? Ef bjóða á kunnum Bandaríkjamanni til Íslands og að Bessastöðum, væri hægt að finna ótölulegan fjölda vísinda- og listamanna, baráttumanna fyrir mannréttindum og lýðræðislegum gildum í stað þess að velja fulltrúa hernaðar- og heimsvaldastefnu.
Það á að vanda gestavalið á Bessastöðum. Eðlilegast er að þangað komi gestir sem eru í forsvari fyrir þjóðir, stofnanir og samtök. Þegar sleppir formlegheitunum taka við hin persónulegu tengsl. Ef forseta Íslands langar til að fara í brúðkaup barna norræns þjóðhöfðingja þá fer hann það á eigin vegum, prívat og persónulega. Ef hann langar til að taka á móti föður Bandaríkjaforseta, þá gildir hið sama. Um leið og slíkt er gert í ...