Annað

Birtist í Morgunblaðinu 28.01.06.
...Eftir að RÚV hefur verið gert að hlutafélagi mun birtast frelsandi engill. Það gæti þess vegna verið Morgunblaðið og samstarfsaðilar þess, sem vildu mynda mótvægi við Stöð tvö. Boðið yrði upp á einhverja milljarða inn í rekstur RÚV hf, að sjálfsögðu gegn eignaraðild. Hver myndi standa gegn tilboði um myndarlega hlutafjáraukningu í RÚV hf? Hver yrði því andvígur að fá aukið fjármagn til að efla og bæta dagskrána? Myndi útvarpsstjórinn fúlsa við slíku? Eða menntamálaráðherrann? Og hvað með okkur hin, væri þetta ekki fjári góð hugmynd? - að öðru leyti en því náttúrlega, að Ríkisútvarpið væri þá hætt að vera Ríkisútvarp heldur...

Birtist í Morgunblaðinu 20.01.06.
...Í ofanálag geirneglir stjórnarfrumvarpið pólitískt meirihlutavald yfir stofnuninni – endurspeglun á stjórnarmeirihlutann hverju sinni! Það er ekki að undra að þeim fjölgi sem leggjast gegn frumvarpi menntamálaráðherra um hlutafélagavæðingu RÚV. Þeir sem leggjast gegn því er sama fólkið og hefur lesið frumvarpið og jafnframt kynnt sér aðra valkosti sem bjóðast til að bæta rekstrarskilyrði Ríkisútvarpsins. Það segir...

Það á ekki af DV að ganga. Tveir ritstjórar segja af sér vegna mótmæla í landinu út af stefnu þeirra við ritstjórn blaðsins. Nýir ritstjórar eru ráðnir. Og hvað gerist? Nýr skandall! Annar hinna nýráðnu ritstjóra, Björgvin Guðmundsson, reynist vera svo hægri sinnaður að áskrifendur blaðsins spyrja sjálfa sig hvort þeir séu staddir á málfundi hjá Heimdalli, félagi ungra sjálfstæðismanna, þegar þeir lesa ritstjórnarpistla hans. Leiðarinn í dag ber yfirskriftina...

Á forsíðu fimmtudagsútgáfu Fréttablaðsins var okkur sagt frá því að eignir Símans hafi þrefaldast eftir söluna frá í sumar „í höndum nýrra eigenda.“ Við vitum að sjálfsögðu sem er, að fyrirtækið hefur ekki tekið nein slík stökk fram á við. Það er einvörðungu braskgildið sem hefur vaxið. Okkur er sagt frá nýjum skuldum fyrirtækisins og að skuldaaukningin nemi tugmilljörðum. En að sama skapi hafi verið braskað af miklum krafti og sé niðurstaðan sem sé þreföldun eigna.

Ólafur Ólafsson stjórnarformaður Olíufélagsins kom fram í sjónvarpsfréttum í gær til að leggja áherslu á siðferði í viðskiptum. Til stendur að eigendur Olíufélagsins, en þar er hann sjálfur fyrirferðarmestur, selji félagið en slíkt megi alls ekki gerast, segir Ólafur, í "reykmettuðum bakherbergjum". Nú veit ég ekki hvort Ólafur Ólafsson er reykingamaður en hitt veit ég að sjálfur hefur hann notið góðs af baktjaldamakki Framsóknarflokksins á undanförum árum. Sjálfur er hann þar í innsta hring og naut gjafmildi þeirra Halldórs, flokksformanns og Valgerðar, viðskiptaráðherra þegar þau gáfu Búnaðarbankann.- eða til að vera nákvæmari, "seldu" hann á gjafprís. Í kjölfarið hafa njótendur þessa pólitíska örlætis makað krókinn ótæpilega. Það er varla nema fyrir innvígða að fylgjast með ferli fjármálabrasksins en eftirfarandi ...

Að undanförnu hefur talsvert verið fjallað um nýútkomna skýrslu eftir hagfræðingana Tryggva Þór Herbertsson, Halldór Benjamín Þorbergsson og Rósu Björk Sveinsdóttur, sem ber heitið Ísland og alþjóðaviðskipti. Þar lýsa skýrsluhöfundar því blákalt yfir að “ritgerðin” sé “skrifuð til að tíunda kosti alþjóðaviðskipta...” Þetta getur varla flokkast sem sannfærandi fræðileg nálgun á viðfangsefnið sem einkum og sérílagi tekur til verslunar á sviði landbúnaðarafurða. Auðvitað er það kostur að menn tali tæpitungulaust um hlutina ef þeir á annað borð vilja gerast pólitískir. Og ekki verða skýrsluhöfundar ásakaðir fyrir að reyna að villa á sér heimildir. Á afdráttarlausari hátt verður varla lýst yfir aðdáun á hægrihyggju en gert er í þessum formálsorðum skýrslunnar: „Undanfarinn áratug hefur Ísland siglt hraðbyri í frjálsræðisátt. Fjármagnsflutningar hafa verið gefnir frjálsir, skikki komið á ríkisfjármálin og skuldir greiddar, ríkisfyrirtæki einkavædd, skattar á fyrirtæki lækkaðir og rammi hagstjórnar er orðinn eins og best verður á kosið. Á minnsta kosti einu sviði hefði þó mátt ganga hraðar fram – á vettvangi alþjóðaviðskipta.“